Wiedza szefa służby nie przechodzi na emeryturę

REKLAMA

Dzisiejsza historia byłego szefa niemieckiego wywiadu BND powinna być dla Polski sygnałem alarmowym. Nie dlatego, że należy automatycznie przenosić niemieckie zarzuty na polskie realia. Przeciwnie – chodzi o znacznie poważniejszy problem: czy państwo ma skuteczny system bezpieczeństwa obejmujący ludzi, którzy przez lata mieli dostęp do jego najbardziej wrażliwych tajemnic?

Szef służby specjalnej może zakończyć kadencję. Może oddać legitymację, telefon, dokumenty i klucze do gabinetu. Ale nie może „oddać” wiedzy o operacjach, źródłach, metodach działania, słabościach systemu, współpracy międzynarodowej czy osobach mających dostęp do informacji niejawnych.

I dlatego uważam, że nadzór państwa nie powinien kończyć się wraz z odejściem szefa służby ze stanowiska.

Co więcej, widzę tu poważną lukę systemową. Ludzie stojący na czele służb i innych kluczowych instytucji bezpieczeństwa nie mogą funkcjonować w systemie, w którym mechanizmy kontroli pozostają wyłącznie w obrębie struktur, którymi sami kierują. W najbardziej wrażliwych przypadkach potrzebny jest mechanizm kontroli krzyżowej – realizowanej przez inną, niezależną kompetencyjnie służbę.

Nie chodzi o brak zaufania do ludzi. Chodzi o zasadę bezpieczeństwa państwa: im większy dostęp do jego tajemnic, tym bardziej precyzyjne powinny być mechanizmy kontroli i odpowiedzialności – również po zakończeniu służby.

O tym piszę w moim najnowszym felietonie dla „Wprost”:

„Tysiące tajnych dokumentów i były szef wywiadu. Alarm dla Polski”

Zachęcam do lektury, czytaj TUTAJ.

O autorze: Andrzej Pawlikowski

Gen. bryg. dr inż. Andrzej Pawlikowski – ekspert w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i ochrony najważniejszych osób w państwie. W latach 1995–2017 związany z Biurem Ochrony Rządu, gdzie pełnił m.in. funkcję Szefa BOR. Pomysłodawca i współtwórca koncepcji przekształcenia Biura Ochrony Rządu w Służbę Ochrony Państwa oraz rozwiązań systemowych w zakresie bezpieczeństwa konstytucyjnych organów państwa. Absolwent Politechniki Krakowskiej oraz Akademii Obrony Narodowej, doktor nauk o bezpieczeństwie. W swojej działalności zawodowej i naukowej zajmuje się problematyką bezpieczeństwa narodowego, ochrony VIP, zarządzania kryzysowego oraz funkcjonowania służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa. Wieloletnie doświadczenie operacyjne obejmuje funkcje Doradcy Prezydenta RP ds. bezpieczeństwa, a także współpracę w strukturach międzynarodowych – w tym pełnienie roli koordynatora w Grupie Roboczej ds. Współpracy Policji przy Radzie Unii Europejskiej. Był również funkcjonariuszem Centralnego Biura Antykorupcyjnego, gdzie zdobywał doświadczenie w zakresie służb specjalnych i operacji bezpieczeństwa państwa. Równolegle działał w sektorze prywatnym jako Wiceprezes Zarządu firmy BINASE, zajmującej się doradztwem strategicznym i bezpieczeństwem informacyjnym. Jest ekspertem w zakresie bezpieczeństwa informacyjnego, zwalczania dezinformacji i czarnej propagandy, a także wojny informacyjnej, w której łączy wiedzę operacyjną ze strategiczną analizą ryzyk w cyberprzestrzeni i mediach. Jako wykładowca akademicki na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie prowadzi zajęcia dotyczące bezpieczeństwa państwa, ochrony osób pełniących najwyższe funkcje publiczne oraz współczesnych zagrożeń hybrydowych i informacyjnych. Jest autorem licznych publikacji naukowych i eksperckich, w których łączy doświadczenie operacyjne z analizą teoretyczną wyzwań bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego.