TO O TO CHODZI MERKEL kiedy zarzuca dziś Polsce i Bałtom zablokowanie szczytu UE z Putinem w czerwcu 2021 i planów za nim stojących.

REKLAMA

Plany owe miały prowadzić do: 1/ oddania Ukrainy na pastwę Rosji,

2/ faktycznego przybliżenia Rosji do polskich granic,

3/ dokończenia NordStreamu,

4/ zacementowania gospodarczego i geopolitycznego aliansu niemiecko-rosyjskiego,

5/ otwarcia drogi do niemiecko-francuskiej koncepcji hegemonicznie scentralizowanej Unii Europejskiej, tworzącej wraz z Rosją, taką jaka ona jest, przestrzeń geopolityczną od Lizbony do Władywostoku i jednocześnie zdystansowanej od USA,

6/ poddania wschodniej flanki UE rosyjskim presjom i wpływom. Jakże inaczej mogłaby się potoczyć historia, choċ tamte plany, według ich autorów, wcale nie są całkiem pogrzebane, a tylko skrywane i odroczone.

Fot. Angela Merkel i Władmir Putin / Fot. Kremlin.ru

Autor: dr Jacek Saryusz-Wolski  Polski ekonomista, europeista, polityk i urzędnik państwowy, jeden z głównych negocjatorów przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.

Dr Jacek Saryusz–Wolski to pierwszy i wieloletni minister ds. europejskich Polski oraz poseł do Parlamentu Europejskiego.

W lutym 1991 roku został pierwszym pełnomocnikiem rządu do spraw integracji europejskiej i pomocy zagranicznej. Funkcję tę pełnił do 1996 roku w trakcie kilku kolejnych gabinetów. Do pracy rządowej powrócił w 2000roku, jako Sekretarz Komitetu Integracji Europejskiej.

Był założycielem czterech akademickich instytucji edukacyjnych przygotowujących kadry dla członkostwa Polski w UE.

W 1991 roku był głównym negocjatorem i architektem Umowy Stowarzyszenia Polski z UE, a w latach 2000–2021 negocjatorem członkostwa Polski w UE.

Przez osiem lat pracy w rządzie RP (1991–1997 i 2000–2001) był realizatorem procesu przygotowań instytucjonalnych i prawnych Polski do jej członkostwa w UE.

Brał udział w dramatycznych negocjacjach podczas szczytu UE w Nicei w grudniu 2000 roku, gdzie rozstrzygała się waga głosu Polski, jako przyszłego członka UE, w Radzie UE, autorem hasła “Nicea albo śmierć”, w związku z negocjacjami dot. systemu głosowania w Radzie UE, walczył o pierwiastkowy, zbliżony do nicejskiego, korzystny dla Polski, system ważenia głosów w Radzie UE.

Był posłem do Parlamentu Europejskiego czterech kadencji w latach 2004–2024, wybranym z województwa łódzkiego i z Warszawy, członkiem jego komisji: Budżetowej, Zagranicznej, Konstytucyjnej oraz Przemysłu, Badań i Energii.

W latach 2004–2007 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

W 2006 roku wybrany na wiceprzewodniczącego EPL – Europejskiej Partii Ludowej, odpowiedzialnego za politykę wschodnią UE,  potem także na wiceprzewodniczącego jej frakcji w PE ds. zagranicznych.

W 2007 roku objął stanowisko przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Parlamentu Europejskiego.

Był także:

  • przewodniczącym Delegacji PE ds. NATO,
  • w 2007 roku inicjatorem i realizatorem powołania EURONEST – Zgromadzenia Parlamentarnego Partnerstwa Wschodniego, na dwa lata przed powstaniem samego Partnerstwa Wschodniego,
  • sprawozdawcą PE umowy Stowarzyszenia Ukrainy z UE,
  • w 2007 roku autorem pionierskiego raportu PE nt. Bezpieczeństwa Energetycznego jako kluczowego elementu polityki zagranicznej UE,
  • stałym sprawozdawcą PE ds. bezpieczeństwa energetycznego,
  • inicjatorem nadania imienia Solidarności alei przy Parlamencie Europejskim.

Był negocjatorem i kontrsprawozdawcą raportu nt. zmian Traktatów UE z ramienia frakcji EKR – Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, w ramach zespołu Komisji Konstytucyjnej PE, który w finale opuścił, w proteście przeciw jego zapisom, zmierzającym do budowy scentralizowanego unijnego superpaństwa kosztem suwerenności Państw Członkowskich.

W 2017 roku był kandydatem na stanowisko przewodniczącego Rady Europejskiej, wysuniętym przez rząd Premier Beaty Szydło.

Opuścił PO i EPL w marcu 2017 roku w proteście przeciw ich działaniom skierowanymi przeciw Polsce, w tym w postaci uruchomienia sankcji przeciw Polsce z art. 7 Traktatu UE.

W 2019 roku wstąpił do frakcji EKR w PE i do PiS.

W 2024 roku wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Poparcia Karola Nawrockiego na Prezydenta RP w wyborach w 2025 roku, został w nim koordynatorem zespołu doradczego ds. polityki zagranicznej i Unii Europejskiej.