Ewa Wrzosek pyta się, czy prokurator może się uczyć od adwokata. Na pewno. Tak, jak czasami adwokat od prokuratora.

REKLAMA


Ale to, co na tym starym już nagraniu prezentuje Giertych, tego raczej żaden prokurator nauczyć się nie może. Bo to, co tu widać to kwintesencja tego, czym jest adwokatura.

To etos, który każe zawsze, nie oglądając się na korzyści własne, stanąć po stronie tego, czego adwokat broni. Z odwagą, z poczuciem godności wynikająca z walki o zasady. Adwokat nie musi mieć racji, ale musi mieć odwagę głosić to, co w jego ocenie jest słuszne. To przywilej ludzi wolnych.

Tego w hierarchicznej, podporządkowanej władzy politycznej strukturze, jaką jest prokuratura, nie uczą. Tych cech się tam nie wykształca, bo nie są one nikomu potrzebne. Wręcz przeszkadzają w rozwoju kariery. Władza potrzebuje prokuratora dyspozycyjnego, zależnego a nie suwerennego rzecznika interesu publicznego.

Gdy pojawia się prokurator, który tę odwagę w sobie znajdzie to… przestaje być prokuratorem. W najlepszym razie traci stanowiska. Tak, jak Ewa Wrzosek, która mentalnie, w mojej ocenie, już się do prokuratury nie nadaje.

Prokuraturę trzeba by od polityki oddzielić, żeby prokuratorzy mieli szansę nauczyć się czegoś od adwokatów. Żeby byli w ogóle w stanie te rzeczy mentalnie pojąć.

Wydaje mi się jednak, że na to nie ma po prostu szans. Polaryzacja polityczna poszła już tak daleko, że trudno mi jest sobie wyobrazić, żeby jakiś polityk chciał zrezygnować z możliwości ukrywania nadużyć swoich i ścigania pod wydumanymi zarzutami przeciwników. Nikt politykom telefonów nie odetnie, co postulował swego czasu, przy okazji afery Rywina, prokurator Kapusta.

Dlatego widoki na edukację prokuratorów pozostaną marne. Moralna degrengolada tej instytucji będzie się tylko pogłębiać, zwłaszcza jeżeli nie dojdzie do sprawnych i skutecznych rozliczeń. A na to się niestety nie zanosi.