Dossier rozbitka – żywot i osiągnięcia ministra Żurka. Komentarz [a]polityczny Tomasza Trzcińskiego
Motto:
REKLAMA
„To, że ten człowiek jest ministrem, przejdzie do historycznych annałów jako swojego rodzaju KURIOZUM”. — Jarosław Kaczyński
Rozbitek zazwyczaj marzy o ratunku. W polityce bywa ambitniejszy: siedząc na tratwie, ogłasza się dowódcą floty. Waldemar Żurek coraz bardziej przypomina mi takiego kapitana. Horyzont nie współpracuje, kompas budzi zastrzeżenia, ale mikrofon na szczęście działa.
W dossier naszego bohatera znajduje się maszyna do czyszczenia podłóg. Byt niewątpliwy, materialny, wyposażony w szczotki. Zderzenie z nim zakończyło się wieloletnim sporem i prawomocnym zwycięstwem Żurka w sprawie uznania zdarzenia za wypadek przy pracy. Oddajmy mu tę wygraną. Pierwszy rozdział epopei rozbitka rozegrał się na sądowym korytarzu. Morze okazało się zbędne.
Były również zęby. W procesie dotyczącym traktowania go w pracy tłumaczył, że starł je wskutek zgrzytania wywołanego stresem. Wielkie konflikty mają swoje symbole. Ten dorobił się dokumentacji stomatologicznej. Były też opisywane przez prasę spory o wysokość alimentów i żądanie zwrotu nadpłaconych kwot. W sprawach własnych przyszły minister potrafił skrupulatnie dochodzić swoich racji. Obywatel może oczekiwać podobnej skrupulatności w sprawach państwa.
Tymczasem uchwała Sądu Najwyższego doczekała się z jego strony określenia „niebyt”. I tu otwiera się rozdział filozoficzny. Maszyna do podłóg była bytem, którego skutki należało sądownie potwierdzić. Uchwałę sądu można natomiast słownie odesłać w nieistnienie. Osobliwa hierarchia rzeczywistości: szczotki mają moc sprawczą, uchwała musi jeszcze przypaść ministrowi do gustu.
Przez stulecia filozofowie głowili się nad naturą istnienia. W tej ministerialnej karykaturze ontologii kryterium jest prostsze: pasuje — istnieje, przeszkadza — niebyt.
Kartezjusz miał swoje „myślę, więc jestem”. Tu wystarcza: „jestem ministrem, więc tego nie ma”. Cała metafizyka mieści się między mikrofonem a niezadowoleniem urzędnika.
Na mostku kapitańskim taka metoda byłaby niezwykle wygodna. Zamiast zmieniać kurs, wykreślamy przeszkodę z mapy. Kapitan przemówił, załoga klaszcze, orkiestra gra głośniej. Tylko pasażerowie jeszcze pytają, czy od przemówienia przybyło szalup.
I tu kończy się anegdota. Wygranie własnej sprawy nie jest jeszcze programem naprawy wymiaru sprawiedliwości. Ministrowi należy wystawić rachunek za to, co obywatel załatwia sprawniej, na co czeka krócej i czego może być pewien. Konferencja prasowa nie zastąpi żadnej z tych odpowiedzi. Nawet jeśli prowadzi ją człowiek przekonany, że właśnie rozstrzygnął spór o istnienie świata.
Kaczyński proponuje annały. Historia zapewne znajdzie odpowiednią rubrykę. Gorzej, jeżeli zanim wpisze do niej ministra, nam wszystkim przyjdzie sprawdzać, czy potrafimy pływać.
Titanic zatonął, bo nie uwierzył, że lód jest twardszy od zapewnień.
Tomasz Trzciński - polski pianista, dyrygent, kompozytor, aranżer i pedagog.
Studiował teorię muzyki i kompozycji w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku a następnie kontynuował studia na Uniwersytecie im. Johannesa Gutenberga w Moguncji (RFN) studiując fortepian pod kierunkiem wybitnej polskiej pianistki - Prof. Lidii Grychtołówny, a także dyrygenturę orkiestrową, i chóralną u maestro Prof. Josharda Dausa. Interpretację muzyki współczesnej pogłębiał u Prof. Manfreda Reicherta (Ensemble 13). Muzykę jazzową studiował u sławnych muzyków: Vitolda Reka (cb.) (Witold Szczurek) i prof. Janusza Stefańskiego (dr.). Artysta prowadzi od lat intensywną działalność koncertową, twórczą i wydawniczą, oraz pedagogiczną.
Tomasz Trzciński odznaczony został w roku 2018 medalem Zasłużony Kulturze - Gloria Artis w kategorii muzyka przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który nadawany jest osobom szczególnie wyróżniającym się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzic-twa narodowego
Jego główną domeną i pasją są wirtuozowskie fortepianowe improwizacje solowe, których jest eksploratorem i innowatorem. Kształto-wanie własnego stylu rozpoczął już odroku 1999. Realizacja koncertowych – improwizowanych suit fortepianowych, opublikowanych w cyklu Piano Exploration Vol. I-VIII (2014) dała jego muzyce trwały fundament. Idee te wzbogacał w latach 2005-2014 o interpretacje dzieł współczesnych polskich i światowych twórców na projektach Dialogi z fortepianem. W latach 2014-2018 dokonał znaczącego roz-woju idei twórczej łącząc dotychczasowe doświadczenia z inspiracjami płynącymi z polskiej muzyki klasycznej, religijnej jak i patrio-tycznej, ludowej, filmowej oraz jazzu. Powstające wóaczas na żywo i efektowne dzieła koncertowe opublikował w sieci, na płytach CD, i w filmach. Do wybitnych osiągnięć artysty należą albumy:
◆ "Niezwyciężonym" (2016) - z koncertów w Muzeum Powstania Warszawskiego, i Belwederze z projektu „Rotmistrz Pilecki - Bohater Niezwyciężony” pod patronatem honorowym Prezydenta RP dr Andrzeja Dudy. Dzieło zamówione przez Narodowe Centrum Kultury, i zadedykowane Powstańcom Warszawskim, Żołnierzom Wyklętym i Rtm. Witoldowi Pileckiemu.
◆ "Co mu w Duszy Grało" oraz "Live in Wadowice" - z koncertów w Szczecinie, i Wadowicach (2014-2017) poświęconych osobie i przesłaniu Św. Jana Pawła II:
◆ "Polskie melodie" Vol. 1 i Vol. 2 (2017) - cykle zawierające wirtuozowskie interpretacje znanych polskich pieśni, melodii ludowych, i kolęd.
◆ "Magic Music" (2015) - collage muzyki elektronicznej, dźwięków natury, utworów Fryderyka Chopina, i improwizacji.
Tomasz Trzciński jako pierwszy pianista na świecie dokonał własnych koncertowych interpretacji najsłynniejszego dzieła solowego Keitha Jarretta - THE KÖLN CONCERT, wydając je na albumie 2CD pt. "Blue Mountains" (2006), i do sieci, w zbiorach: "Around The Köln Concert", Vol. I i II (2006/2009), oraz "Fantasia" (2016). Nagrania te mają na platformie You Tube miliony wyświetleń. Otrzymały także cenne recenzje polskich i zgaraniczynych słuchaczy:
„Słucham tego nagrania po raz kolejny z nieukrywaną satysfakcją… ta wersja rozszerza mój odbiór.“
(Dr Jakub Żmidziński z UA w Poznaniu o Blue Mountains, Prace Pienińskie nr 27).
"Jego frazowanie, dobór temp, wydobycie dźwięku (uderzenie), skala dynamiki jaką dysponuje, dyskretne
użycie elementów perkusyjnych – wszystko to jest indywidualnym osiągnięciem pianistycznym, i to jakim!"
Trzciński ukazuje się jako wybitny wirtuoz i wyrafinowany artysta dźwięku.
(Dr Heinrich Brinkmöller-Becker dla NRWjazz.de w recenzji po koncercie w Planetarium w Bochum)
Artystę prezentowano wielokrotnie w głównym radio publicznym WNYC, w Nowym Jorku, USA, w audycji New Sounds cenionego krytyka muzycznego Johna Schaefera. Jego nagrania zajęły trzykrotnie pierwsze miejsca, i wiele złotych wyróżnień, w rankingu popularnego brytyjskiego portalu muzycznego BEAT100 (2012-2015). W komercyjnych mediach streamingowych liczba odwiedzin jego utworów przekracza 20 milionów wejść.
Tomasz Trzciński to także autor fortepianowych transkrypcji utworów sławnego afrykańskiego muzyka jazzowego – Abdullaha Ibrahima (vel Dollara Branda), wydanych w zbiorze African Songs przez Schott Music International Mainz (2013), a także licznych aranżacji dla orkiestr symfonicznych, i dętych, z którymi współpracuje jako instruktor, i dyrygent. Obok muzyki Tomasz Trzciński pasjonuje się także fotografią pejzażową oraz szczególnie - astrofotografią, którą można obejrzeć w multimedialnej galerii internetowej na jego stronie. Od roku 2018 prowadzi własne studio fortepianu, gdzie naucza gry na tym instrumencie bezpośrednio i online. https://Pianoexplorations.com
Zostaw komentarz