Mamy nowy standard bezpieczeństwa. Do Polski pod rządami Tuska można już wlecieć rakietą, dronem, a być może również czymś, czego jeszcze nie zdążyliśmy sklasyfikować. Dwie rakiety i jeden dron przekroczyły naszą granicę i zakończyły swoją podróż na polskiej ziemi.
Na szczęście nikt nie zginął. I to jest najważniejsza wiadomość, ale to tylko przypadek. Pozostaje pytanie: jak to właściwie ma działać?

Polska przestrzeń powietrzna nie jest przecież poczekalnią na dworcu kolejowym, do której każdy może wejść, usiąść i spokojnie poczekać na komunikat.
Mamy wojsko, radary, systemy obrony powietrznej, dowództwa, procedury i sztaby kryzysowe. Mamy też konferencje prasowe idioty Szłapki, na których dowiadujemy się, co właśnie wydarzyło się nad naszymi głowami.

Można odnieść wrażenie, że nasz system bezpieczeństwa działa w kilku etapach:
najpierw obiekt wlatuje,
potem zostaje zlokalizowany,
następnie spada,
później rozpoczyna się analiza,
a na końcu obywatel otrzymuje informację, że sytuacja jest monitorowana.

Pełna kontrola. Tyle że nie wiadomo nad czym?

Może warto wprowadzić nową procedurę na granicy powietrznej. Każda rakieta przed przekroczeniem granicy powinna otrzymać numer PESEL, zgłosić cel podróży i określić przewidywany czas pobytu. Dron powinien dodatkowo zameldować się w odpowiednim urzędzie na pobyt stały lub czasowy.A jeśli nie dopełni formalności, zostanie pouczony po znalezieniu na polu.

Oczywiście to gorzka satyra. Bo sprawa jest poważna. Rosyjskie obiekty naruszyły polską przestrzeń powietrzną, a niebo nad Polską nie może być miejscem, w którym obcy sprzęt wojskowy urządza sobie swobodną wycieczkę. W państwie Tuska jednak wszystko jest możliwe.

Nie oczekujemy cudów. A obywatel nie powinien zastanawiać się, czy następny komunikat o naruszeniu przestrzeni powietrznej przeczyta przed upadkiem rakiety, czy dopiero po nim.

Bezpieczeństwo państwa pod tymi rządami polega na tym, że tym razem mieliśmy szczęście.