Na polu bitwy budził grozę całej Europy. W zaciszu komnat stawał się bezbronnym niewolnikiem jednej kobiety.


Jan III Sobieski przeszedł do historii jako nieustraszony lew spod Wiednia. Mało kto wie, że przez lata jego największą bitwą była walka o serce zamężnej kobiety – pięknej francuskiej dwórki, Marii Kazimiery, znanej jako Marysieńka.
Ich miłość przeszła do historii jako jedna z największych i najszczerszych w polskiej monarchii. Para kochała się szaleńczo, o czym współcześni wiedzą z pełnych pasji listów, które między sobą wymieniała.
Dawniej małżeństwa zawierane były głównie ze względu na dynastyczne obowiązki. Nie było w nich miejsca na miłość i namiętność, większość była układem politycznym. Historia jednak lubi sytuacje odbiegające od powszechnie przyjętych norm… Na jej kartach zapisała się para, która stanowiła doskonały wyjątek od tej reguły. Maria Kazimiera d’Arquien, czyli królowa Marysieńka, oraz król Jan III Sobieski zapałali do siebie wielkim, gorącym uczuciem… Dowiedzieć się o nim mogliśmy z ich pełnych pasji, romantycznych listów.
5 lipca 1665 r. w Warszawie Jan Sobieski poślubił Marię Kazimierę, którą zwykle nazywamy Marysieńką, bo tak zwracał się do niej mąż. Jak piszą historycy, było to małżeństwo z miłości, co stanowiło wówczas rzadkość. Niespełna 10 lat po ślubie Jan został królem, a Marysieńka królową Polski. Gdy tylko mogła, towarzyszyła mężowi, a w czasie rozłąki starała się pomóc choćby modlitwą czy dobrym słowem napisanym w liście. Nawet po latach małżeństwa Jan i Marysieńka nie żałowali sobie uczuć. Gdy Jan III Sobieski zmarł, w dworskich dokumentach zapisano, że odszedł Sobieski „lekko, bez żadnej ciężkości”. Dokładnie tak, jak żył z Marysieńką. O historii niezwykłej królewskiej miłości opowiemy podczas zajęć. Ich zwieńczeniem będzie część praktyczna, podczas której ozdobimy rycinę z portretem króla.
Gdy się poznali, Marysieńka była żoną jednego z najbogatszych magnatów w kraju, Jana „Sobiepana” Zamoyskiego.
Między nią a młodym Sobieskim wybuchło jednak uczucie, którego nie dało się zatrzymać. Przez lata wymieniali setki tajnych, szyfrowanych listów, w których nazywali się Celadonem i Astreą, a ich spotkania w cieniu zamkowych ogrodów groziły śmiertelnym skandalem.
Gdy pierwszy mąż Marysieńki zmarł w tajemniczych okolicznościach, Sobieski nie czekał ani chwili – zaledwie kilka tygodni po pogrzebie wziął z nią potajemny ślub.
Ich więź była tak silna, że nawet po zdobyciu korony król nie podejmował żadnej ważnej decyzji, nie patrząc najpierw w oczy swojej ukochanej żony.
Najważniejsze fakty o ich relacji
Najważniejsze fakty o ich relacji
- Pierwsze spotkanie: Poznali się około 1655 roku na dworze królowej Ludwiki Marii Gonzagi.
- Pierwsze małżeństwo Marysieńki: Zgodnie z planami królowej w 1658 roku poślubiła Jana „Sobiepana” Zamoyskiego.
- Ślub z Sobieskim: Po śmierci Zamoyskiego (7 kwietnia 1665 roku) pobrali się potajemnie jeszcze w tym samym miesiącu, a oficjalna uroczystość odbyła się 5 lipca 1665 roku.
- Tron i panowanie: Sobieski został wybrany na króla Polski 21 maja 1674 roku (koronacja 2 lutego 1676 roku), a Marysieńka wspierała go w działaniach politycznych i dyplomatycznych.
- Koniec życia: Jan III Sobieski zmarł 17 czerwca 1696 roku, a Maria Kazimiera przeżyła go o blisko dwadzieścia lat – zmarła 30 stycznia 1716 roku w Blois we Francji i spoczęła na Wawelu.
Maria Kazimiera mogła być z mężem w ciąży nawet 17 razy, jak podają źródła historyczne. Wiele z nich kończyło się poronieniami, Maria Kazimiera rodziła też martwe dzieci, a jeszcze inne, tak jak było to w przypadku córek z jej pierwszym mężem, umierały po narodzinach. Historycy wnioskują, że bardzo prawdopodobne, że w związku z tymi ciężkimi doświadczeniami, królowa była bardzo wrażliwa na punkcie zdrowia swojej rodziny. Ciągle pozostawała czujna i ostrożna. W listach do męża, gdy ten był na kampanii wiedeńskiej, upominała go, by dbał o siebie i ciepło się ubierał. On odpisywał jej wtedy jak się czuje i co mu dolega.
W pewnym momencie obawy królowej spełniły się – jej mąż podupadł na zdrowiu. Otoczyła go wtedy pełną czułości opieką i sprawowała rządy w jego imieniu. Gdy 17 czerwca 1696 roku król zmarł, jej świat legł w gruzach. Marysieńka była zrozpaczona, czego dowodzi jeden z jej listów: „Los uczynił mnie nieszczęśliwą, zabierając mi go. Nie ma już bez niego żadnej dla mnie przyjemności w życiu. Wszak szczęście moje polegało bardziej na radowaniu się jego osobą aniżeli jego koroną”.
Królowa już nigdy więcej nie wyszła za mąż. Jako wdowa odbyła podróż do Rzymu, gdzie mieszkała kilka lat w rezydencji papieża Innocentego XII, a potem wróciła w swoje rodzinne strony, do których przez całe życie była bardzo przywiązana. Zmarła we Francji 30 stycznia 1716 r. Dziś spoczywa obok swojego męża w katedrze na Wawelu.
Zostaw komentarz