System z każdym rokiem, już nawet nie dekadą, będzie podupadał coraz szybciej.

Trzeba być niezłym optymistą i mieć fantazję, aby sądzić, że to będzie się jeszcze „kręcić” jak dziś (system).

„Za 15 lat, czyli około 2041 roku, w Polsce na 100 osób w wieku produkcyjnym będzie przypadać około 56–58 osób w wieku poprodukcyjnym (emerytalnym), a doliczając dzieci i młodzież, na 1 pracującego przypadnie łącznie około 0,8–0,9 osoby niepracującej.”

15 lat zleci, że się wielu nawet nie zorientuje „jak to się stało”.

Zbliżamy się do liczby w której jest jeden pracujący na 1 niepracującego. No i coś co powtarzam od dawna – mnóstwo zawodów i pracy dziś wykonywanej, to „sztuczne twory”, które dają pozory, że ktoś komuś jest realnie potrzebny (choćby dzięki ustawianiu jakiś przepisów, że ktoś musi wykonać okresowo jakąś czynność i dzięki temu tysiące ludzi ma zajęcie czy katecheza w szkole itd. itp.)

Myślicie, że jak ktoś ma „na plecach” starych rodziców, dziadków, kogoś chorego w domu, to będzie miał siły, środkim, chęć aby się jeszcze rozmnażać (mieć dzieci)?

W Chinach nie chcą się ludzie ze sobą pobierać jak okazuje się, że druga strona ma rodziców, którzy mają bardzo małą emeryturę czy jest generalnie szansa, że będzie musiał syn czy córka się tymi osobami zajmować.

Przy takich danych i u nas do tego dojdzie.

Będzie się chłopakowi podobała dziewczyna, ale okaże się, że ma niepełnosprawną osobę w domu, schorowanych rodziców itp. itd.
„Nie zaryzykuje” czy też „nie poświęci się”, aby wejść w związek.
I odwrotnie.

To ma miejsce na świecie, kiedy system jest niewydolny i brak w nim równowagii w demografii.

Do tego dochodzi osłabienie więzi społecznych, rodzinnych, odległości zamieszkania, …

Ludzie uwierzyli, że nie trzeba mieć dzieci i to nie tak mało dzieci, a dociągnę do emerytury i „luz”.

Zgromadzony majątek jest coś wart tylko jeżeli znajdzie się na niego chętny.

Sam nie zapomnę jak szukałem domu w opolskim i oglądałem różne miejsca.
Pamiętam jak znalazłem się w dwóch domach starszych ludzi, którzy chcieli je sprzedać. Rzucili cenę, która mnie rozśmieszyła.
Pomyślałem sobie, że starej coś się popieprzyło już w głowie.

Nie, nie popierzyło. Wielu ludzi, zwłaszcza starych myśli, że dorobili się nie wiem jakiego majątku (nieruchomość). Nie rozumieją tego, że coś jest tyle warte ile ktoś zechce za to dać i takie osoby muszą jeszcze być „na rynku” (czyli młodzi, z rodzinami/dziećmi jeżeli chodzi o zakup większego domu).
Tylko kredyty napędzają jeszcze to, że „coś się sprzedaje”.
Jeżeli „zatrze się ten mechanizm/system a jednocześnie kłopoty demograficzne (a zbliża się zapaść wielka), to dziś nieruchomości, które ludzie uważają za swoje zabezpieczenie na starość będą dużo mniej warte a nawet w pewnych miejscach nie mające szans się sprzedać.

Serio można myśleć, że nie ma dzieci ktoś sam, nie ma ich sąsiad i będę „bezpieczny na starość”.
To brak wyobraźni, głupota, … myślenie, że wszystkich spotka coś niedobrego, ale z pewnością mnie to nie dotknie.

Swoim dzieciom powtarzam – kiedy wszyscy coś kupują, ty zaczekaj, kiedy inni nie mają dzieci, ty je miej.

Ktoś powie, że nie ma warunków, nie ma pieniędzy aby mieć dzieci.
Jest to tylko częściowo prawda.
Dzieci to poświęcenie, wysiłek, a wiem co mówię, bo mam trójkę i wiele lat sam utrzymywałem rodzinę.
Niestety, ale jak chcesz mieć coś w życiu to musisz się poświęcić, zaryzykować albo coś poświęcić.

Z doświadczenia i obserwacji innych wiem, że skrajnie trudno pogodzić (jak nie masz mocnego wsparcia np. dziadków, którzy mieszkają blisko – na co może liczyć dziś pewnie bardzo niewielki procent rodziców) karierę zawodową, budowanie własnej firmy/biznesu z rodzicielstwem (większą rodziną).
Prawie nikt nie chce się poświęcić, męczyć, ale chce aby było fajnie, miło.

No i uda się to bardzo bardzo bardzo nielicznym.

Niedawno słyszałem jak znajoma pielęgniarka mówiła o pacjencie (dorobił się za życia majątku), który ciężko zachorował.
Mówił, że dziś tego żałuje, bo niewiele to jest warte przy spieprzonej relacji z rodziną i generalnie jej braku (dzieci).

Ludzie nie rozumieją, a szczególnie kobiety, że nikogo totalnie nie obchodzi ich los. Nikogo!
To tylko pozory w rozmowach, fałszywym lub chwilowym zainteresowaniu – „co u Ciebie?”
Czasem wynika to zainteresowanie z tego, że ktoś pyta aby samemu poczuć się lepiej, że nie tylko on ma tak „przeje…. e”.
99% ludzi skupionych jest wyłącznie na sobie, nawet jak mówią o Tobie czy są obok Ciebie bo przynieśli ci zupkę czy odebrali lekarstwa z apteki.

Tylko i wyłącznie własne dzieci i wnuki i to też wychowane, „prowadzone” przez życie mądrze, z wartościami, dobrymi wzorami są szansą na życie godne do samego końca.
Nie wygodne, zawsze bezpieczne, ale godne.

Mamy obecnie miliony ludzi, którzy uważają, że im się należy i tych, którzy uważają, że „nic nie muszą robić”, bo system działa i ogarnie ich staruszków.

Mamy też coraz więcej bezczelnych staruszków, którzy domagają się od systemu i od dzieci i wnuków.

To pierd….. e, bo musi pierdol….ć bo mówi to prosta matematyka i historia.

I biorąc pod uwagę co się dzieje na świecie, jesteśmy coraz bliżej tej zapaści, którą można nazwać też „oczyszczeniem” i przywracaniem równowagii.

https://samorzad.infor.pl/sektor/zadania/opieka_spoleczna/7713046,sejmzmienilzasadyoplatzapobytbliskiegowdps.html

Autor: Diario