Poradnik katocelebryty.
– regularnie powtarzaj, że już nikogo nie sądzisz, jednocześnie punktuj Kościół i z dyskretnym niesmakiem komentuj oponentów na łamach jak najjawniej antykatolickich gazet;
– przeciwstawiaj przy każdej okazji samego siebie sprzed przemiany (zamknięty, konserwatywny, sądzący, raniący, nieczuły) z samym sobą po przemianie (otwarty, prawdziwie katolicki, słuchający, rozumiejący), przy czym najlepiej zrób to w samokrytycznym wywiadze z dziennikarzem Gazety Wyborczej (może być „Więź”);
– mów jak najwięcej o cudzych doświadczeniach krzywd, a jak najmniej o własnym doświadczeniu łaski w Kościele;
– nie skupiaj się na obietnicy zbawienia i nadziei, orientuj katolickość na sprawy doczesne;
– pamiętaj, że o historii Kościoła albo źle albo w ogóle (chwalić można umiarkowanie: zakony żebracze, ruchy ludowe, inne wyznania, wschodnie religie, humanizm);
– punktuj biskupów za obojętność, blichtr i prawnicze nastawienie, unikaj pochwał kościoła hierarchicznego;
– chwal za to ile wlezie swoich czytelników i słuchaczy, utwierdzając ich w przekonaniu, że sceptycyzm (dystans) wobec Kościoła i nauczania moralnego to znak prawdziwie katolickiej postawy i mądrości (co odróżnia ich od prostego i błądzącego ludu);
– staraj się być pierwszym w potępieniu Kościoła gdy wymaga tego emocja tłumu, najwyżej po tygodniu napiszesz w tonie mędrca, że dałeś się ponieść (i tak nikt nie przeczyta, a sława nonkonformisty będzie Twoja);
– utwierdzaj lewicowe stereotypy na temat Polaka-katolika, by na ich tle zabłysnąć jeszcze jaśniej;
– gdy zainteresowanie Tobą przygaśnie, udziel rodzinnego wywiadu o własnej pokorze i poszukiwaniu prawdy, oczywiście wbrew kościelnym kliszom;
– gdy nawet to nie pomoże i grozi Ci zapomnienie, podziel się swymi humanitarnymi wątpliwościami odnośnie „moralnie trudnego/heroicznego zakazu aborcji” (pamiętaj, żeby nie nazwać płodu „dzieckiem”!);
– nie zapomnij skrytykować przy każdej okazji abp. Jędraszewskiego, a raz na trzy wywiady z troską wyraź oczekiwanie powołania niezależnej komisji ds. zbadania zarzutów (pochopnych, bolesnych, ale ważnych) wobec Jana Pawła II (nie zapomnij zasugerować, że będziesz filarem jej niezależności);
– gdy już nie możesz sprzedać nic z dawnego konserwatyzmu, a zainteresowanie wciąż opada, masz jeszcze kilka ruchów: zrzucenie sutanny („jeżeli ksiądz”), apostazja (uwaga, tylko raz!), coming out.
Dla inspiracji kilka cytatów do wzięcia i powtarzania przy każdej okazji:
„Dziękuję, że jesteście. Wciąż. Pomimo tego, czym bywa mój Kościół dla Was.”
„Kiedyś wydawałem pochopne sądy, ale teraz wiem, że najważniejsze jest, by słuchać.”
„Kościół można zrozumieć jedynie poprzez zranionych.”
„Mój Kościół widzę w oczach niewysłuchanej ofiary, a nie w blasku marmurów kurii.”
„Kiedyś mówiłem <<tak, tak, nie, nie>> ale czas uczy delikatności.”
„Wsłuchując się w głos Człowieka… dostrzegam bezduszność języka mojego Kościoła.”
Ktoś mógłby zresztą przygotować generator takich wypowiedzi.
Fot.: Adobe Stock
Autor: adw. Jerzy Kwaśniewski
Prezes Zarządu i współzałożyciel Instytutu Ordo Iuris, Przewodniczący Rady Fundacji. Twórca Centrum Interwencji Procesowej Instytutu. Adwokat i partner zarządzający w Kancelarii Parchimowicz & Kwaśniewski (zał. 2008). Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, stypendysta na Uniwersytecie Kopenhaskim (międzynarodowe prawo handlowe, prawo konstytucyjne porównawcze), ukończył kursy organizowane przez Centrum Etyki i Kultury Uniwersytetu Notre Dame, Katolicki Uniwersytet Leuven.
Posiada wieloletnie doświadczenie w postępowaniach cywilnych i karnych z zakresu ochrony praw i wolności obywatelskich, praw rodziny oraz praw dziecka. W swojej praktyce doradza krajowym i międzynarodowym stowarzyszeniom, fundacjom, spółdzielniom oraz organizacjom przedsiębiorców (m.in. Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce, Związek Polskich Artystów Plastyków). Do 2017 roku był prezesem Polskiej Rady Winiarskiej.
Reprezentował obywateli i organizacje społeczeństwa obywatelskiego w wielu precedensowych sprawach przed sądami i trybunałami krajowymi oraz międzynarodowymi, uczestniczył w konsultacjach na zaproszenie organów międzynarodowych, takich jak Komisja Wenecka czy Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE. Z jego wsparcia korzystało wiele tworzących się organizacji społecznych i członkowskich zabierających głos w debacie publicznej w obszarze praw człowieka. W 2016 r. był zastępcą przedstawiciela Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „Stop Aborcji”.
Jerzy Kwaśniewski był powoływany do rad doradczych czterech ministrów sprawiedliwości, w tym do Rady ds. Strategii Modernizacji Obszaru Sprawiedliwości w Polsce oraz Rady Ochrony Autonomii i Życia Rodzinnego. Członek i sekretarz rządowej Rady Monitorującej Przeciwdziałanie Przemocy w Rodzinie III i IV kadencji od 2017 r. W marcu 2019 r. Powołany przez Konferencję Episkopatu Polski do Rady Fundacji Bona Fama.
Członek International Association of Genocide Scholars (od 2017), International Bar Association (m.in.Komisja Litygacji, Komisja Arbitrażowa, Komisja Zbrodni Wojennych) oraz IBA Human Rights Institute.
Regularnie wymieniany jako jeden z najbardziej wpływowych polskich prawników. Przez „Politico” zaliczony do „28 najpotężniejszych ludzi Europy w 2021 roku”.
Wraz z żoną Beatą są rodzicami Szymona, Łucji, Danuty, Przemka, Wandy, Emila (✞) i Konrada.
Twitter:
https://mobile.twitter.com/jerzKwasniewski
Facebook:
Zostaw komentarz