Kiedy w internecie pojawia się fałszywe zdjęcie, zmanipulowany film albo wiadomość, która w ciągu kilku minut rozpala emocje tysięcy ludzi, na sprostowanie często jest już za późno. Dlatego uruchomiliśmy FAKE BUSTERS × PRESSMANIA – Punkt Weryfikacji, który pomaga sprawdzać podejrzane materiały, docierać do źródeł i oddzielać udokumentowane fakty od manipulacji. To projekt, który powstał dzięki inicjatywie Oskara Minge, jego kompetencjom technologicznym i zaangażowaniu Minge.studio, a dziś rozwija się przy udziale redakcji i społeczności Magazynu Opinii Pressmania.pl.
Dezinformacja nie jest niewinną zabawą w internecie
Współczesna wojna o świadomość społeczną nie musi zaczynać się od wystrzału. Czasem wystarczy jedno zdjęcie, krótki film, spreparowany dokument albo wpis opublikowany w odpowiednim momencie i opatrzony sugestywnym komentarzem. Dalej pracują emocje, algorytmy i tysiące użytkowników, którzy przekazują materiał kolejnym osobom, nie sprawdzając jego pochodzenia.
Właśnie tak działa niebezpieczny mechanizm dezinformacji. Prawdziwy obraz może otrzymać fałszywy podpis. Archiwalne nagranie może zostać przedstawione jako relacja z bieżącego wydarzenia. Fotomontaż może udawać dokument, a wygenerowany przez sztuczną inteligencję obraz – fotograficzny dowód.
Szczególnie niebezpieczne jest to w sytuacjach kryzysowych: podczas zamachów, katastrof, konfliktów społecznych, napięć politycznych czy wydarzeń związanych z bezpieczeństwem państwa. W takich chwilach ludzie szukają informacji natychmiast. Nie zawsze mają czas i umiejętności, by sprawdzić, czy to, co widzą na ekranie, rzeczywiście wydarzyło się w opisywany sposób.
Nie chodzi wyłącznie o politykę. Fałszywa informacja może skrzywdzić konkretnego człowieka, zniszczyć reputację, wywołać panikę, utrudnić pracę służb albo pogłębić społeczne podziały. Może również zostać wykorzystana do osłabiania zaufania obywateli do instytucji państwa.
Dlatego walka z dezinformacją nie jest wyłącznie zadaniem wyspecjalizowanych instytucji. To również odpowiedzialność mediów, dziennikarzy, publicystów i każdego użytkownika internetu.
Od wydarzeń w Krakowie do konkretnego działania
Bezpośrednim impulsem do powstania naszego projektu były wydarzenia w Krakowie i fala materiałów, które zaczęły krążyć w sieci. Wśród publikowanych zdjęć, komentarzy i oskarżeń pojawiały się treści wymagające sprawdzenia. Niektóre przekazywano dalej bez ustalenia ich źródła, daty i rzeczywistego kontekstu.
Oskar Minge zwrócił uwagę na problem, który powinien być oczywisty dla każdego odpowiedzialnego użytkownika internetu:
„Po wydarzeniach w Krakowie patrzyłem, jak szybko internet zapełnia się zdjęciami, oskarżeniami i wiadomościami podawanymi dalej bez sprawdzenia. Za każdą taką wrzutką może stać czyjaś krzywda. Człowiek z nazwiskiem, rodziną i życiem, którego nikt mu później jednym kliknięciem nie naprawi”.
Nie poprzestał na komentarzu. Skontaktował się z redakcją Pressmanii i zaproponował konkretne rozwiązanie.
„Napisałem do naczelnego Pressmanii. Potem zabrałem się do pracy. Tak powstał PRESSMANIA Punkt Weryfikacji, moje autorskie narzędzie do sprawdzania podejrzanych zdjęć i treści”.
Tak rozpoczęła się współpraca, której efektem jest projekt FAKE BUSTERS × PRESSMANIA.
To przykład wykorzystania wiedzy i umiejętności technologicznych w służbie dobra wspólnego. Zamiast ograniczać się do krytykowania internetowego chaosu, Oskar Minge przygotował narzędzie, z którego mogą korzystać czytelnicy, dziennikarze, publicyści i wszyscy, którym zależy na sprawdzaniu informacji przed ich udostępnieniem.
Oskar Minge i Minge.studio – technologia w służbie odpowiedzialności
Warto wyraźnie podkreślić rolę autora projektu. Oskar Minge, prowadzący Minge.studio i zajmujący się między innymi marketingiem, kreacją oraz wdrożeniami rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji, wykorzystał swoje kompetencje do stworzenia narzędzia służącego weryfikowaniu informacji.
Na stronie minge.studio można poznać zakres jego działalności. Natomiast Punkt Weryfikacji Pressmanii jest konkretnym przykładem zastosowania tych kompetencji w projekcie o znaczeniu społecznym.
Szczególnie istotne jest to, że – jak deklaruje twórca – rozwój narzędzia finansuje z własnych środków i poświęca mu swój czas.
„Korzystacie zupełnie za darmo. Rozwój finansuję z własnych środków, dokładam własny czas i będę robił to dalej”.
To deklaracja, którą należy docenić. W czasach, kiedy wiele wartościowych inicjatyw kończy się na dobrych intencjach, ktoś zdecydował się wziąć odpowiedzialność za pomysł, poświęcić mu własną pracę i udostępnić rezultat innym bez opłat.
W imieniu redakcji Pressmanii dziękuję Oskarowi Minge za inicjatywę, konsekwencję, profesjonalizm i zaufanie. Dziękuję również Minge.studio za techniczne i organizacyjne zaplecze przedsięwzięcia.
To nie jest wyłącznie kolejna internetowa funkcjonalność. To próba zbudowania praktycznego narzędzia, które może pomóc w ograniczaniu skutków dezinformacji.

Co potrafi Punkt Weryfikacji Pressmanii?
Najważniejszą funkcją serwisu jest możliwość sprawdzenia podejrzanego zdjęcia lub tekstu poprzez porównanie go z udokumentowanymi materiałami zgromadzonymi w bazie projektu.
Ważne jest jednak, aby właściwie rozumieć sposób działania narzędzia. Punkt Weryfikacji nie obiecuje automatycznego rozpoznania każdego fałszerstwa, nie zastępuje dziennikarskiego śledztwa i nie rozstrzyga spraw, których nie obejmuje zgromadzona dokumentacja. Jego zadaniem jest pomóc użytkownikowi znaleźć istotny trop, zobaczyć materiał porównawczy, poznać kontekst i dotrzeć do źródeł.
W praktyce oznacza to kilka ważnych możliwości:
- Weryfikacja zdjęć – porównanie przesłanego obrazu z udokumentowanymi materiałami, w tym z rozpoznanymi przeróbkami, wcześniejszymi fotografiami i obrazami wykorzystywanymi w fałszywym kontekście.
- Sprawdzanie tekstów i twierdzeń – odnajdywanie powiązanych spraw, wyjaśnień i źródeł, które pomagają ocenić wiarygodność przekazu.
- Porównywanie materiałów – prezentowanie obrazu podejrzanego oraz prawdopodobnego pierwowzoru, gdy istnieją podstawy do takiego zestawienia.
- Dostęp do dokumentacji – możliwość przejścia do źródeł, na których oparto opis sprawy.
- Archiwum przypadków – gromadzenie przykładów współczesnych manipulacji oraz historycznych mistyfikacji, które pokazują, że fałszowanie rzeczywistości nie jest wynalazkiem epoki mediów społecznościowych.
- Oznaczanie niepewności – wskazanie sytuacji, w których dostępne dowody nie pozwalają na odpowiedzialne sformułowanie jednoznacznego wniosku.
Szczególnie ważna jest ostatnia zasada. Jeżeli materiał nie daje podstaw do rozstrzygnięcia, użytkownik powinien otrzymać informację o braku wystarczających dowodów, a nie pozornie pewny werdykt.
Weryfikacja tekstu i zdjęcia odbywa się osobno. Sam fakt, że obraz przypomina fotografię z określonego wydarzenia, nie dowodzi jeszcze prawdziwości podpisu. Podobnie prawdziwa informacja w tekście nie potwierdza automatycznie autentyczności dołączonego zdjęcia.
Twórcy podkreślają również, że materiały sprawdzane przez użytkownika pozostają w jego przeglądarce. To ważna informacja dotycząca sposobu korzystania z serwisu.

Punkt Weryfikacji można uruchomić tutaj:
https://pressmania-punkt-weryfikacji.floot.app/
Nie tylko bieżące fake newsy. Pamięć o dawnych mistyfikacjach
Wartością projektu jest także jego wymiar edukacyjny. FAKE BUSTERS nie ogranicza się do reagowania na najnowsze internetowe sensacje. W serwisie rozwijane są działy poświęcone między innymi zdjęciom i przeróbkom, polityce i protestom, oszustwom internetowym, kradzieży tożsamości, sprawom z Polski i świata oraz historycznym mistyfikacjom.
Dlaczego to istotne?
Ponieważ technologia się zmienia, ale mechanizmy manipulacji pozostają zaskakująco podobne. W przeszłości wykorzystywano spreparowane dokumenty, fałszywe świadectwa, nieprawdziwe relacje i autorytety bez pokrycia. Dzisiaj do tego repertuaru dołączyły generatory obrazów, klonowanie głosu, deepfake’i i automatyczne narzędzia do masowego rozpowszechniania treści.
Historia uczy, że fałsz często zyskuje wiarygodność nie dlatego, że jest dobrze udokumentowany, ale dlatego, że odpowiada na emocje, uprzedzenia lub oczekiwania odbiorców.
Dlatego edukacja medialna musi iść w parze z bieżącą weryfikacją. Trzeba nie tylko pokazywać, że konkretne zdjęcie jest przerobione, lecz także wyjaśniać, jak rozpoznawać podobne mechanizmy w przyszłości.
Polska nie zaczyna od zera. Kto jeszcze walczy z dezinformacją?
Rzetelna prezentacja naszego projektu wymaga również uczciwego spojrzenia na to, co już istnieje w Polsce. Nie możemy twierdzić, że Pressmania jako pierwsza uruchomiła narzędzie do weryfikacji informacji. Takich inicjatyw jest więcej, a część z nich ma wieloletnie doświadczenie i własne zespoły ekspertów.
Warto je znać, ponieważ bezpieczeństwo informacyjne wymaga współpracy, wymiany doświadczeń i uzupełniania kompetencji.
Demagog – Stowarzyszenie Demagog prowadzi fact-checking wypowiedzi osób publicznych, analizuje fałszywe informacje, publikuje opracowania i materiały edukacyjne. Udostępnia również własną metodologię, opisującą dobór źródeł, zasady oceniania, korekty i ograniczenia analiz. Organizacja uczestniczy w międzynarodowych projektach przeciwdziałania dezinformacji, w tym działaniach związanych z prebunkingiem, czyli uprzedzaniem odbiorców o technikach manipulacji.
Strona: https://demagog.org.pl/
Metodologia: https://demagog.org.pl/metodologia/
Projekty: https://demagog.org.pl/projekty/
#FakeHunter Polskiej Agencji Prasowej – projekt PAP umożliwia zgłaszanie informacji do weryfikacji. W procesie uczestniczą dziennikarze i przeszkoleni wolontariusze. Istotnym elementem jest procedura weryfikacji i uzyskiwania zgodnych ocen przed publikacją materiału. To przykład rozwiązania łączącego pracę redakcyjną z zaangażowaniem społeczności.
Strona: https://fakehunter.pap.pl/
Konkret24 – serwis weryfikacyjny TVN24, publikujący analizy i sprawdzenia twierdzeń oraz informacji krążących w przestrzeni publicznej. To kolejny przykład redakcyjnego fact-checkingu, w którym ważne są źródła, kontekst i wyjaśnienie, na czym oparto ocenę.
Strona: https://konkret24.tvn24.pl/
Sprawdzam to – w maju 2026 roku PAP, Telewizja Polska i Polskie Radio ogłosiły wspólną inicjatywę fact-checkingową. Według komunikatu PAP projekt zakłada publikowanie analiz, raportów i materiałów weryfikacyjnych, a także rozwijanie współpracy redakcyjnej i edukacyjnej. To ważny przykład instytucjonalnego podejścia do problemu dezinformacji.
Informacja PAP: https://agencja.pap.pl/media-publiczne-lacza-sily-w-walce-z-dezinformacja
NASK i instytucje publiczne – działania NASK obejmują analizę zagrożeń informacyjnych, edukację i ostrzeganie przed fałszywymi przekazami. Szczególnie istotne są materiały dotyczące generatywnej sztucznej inteligencji. NASK zwraca uwagę, że narzędzia AI mogą pozornie poprawiać niewyraźne zdjęcia, a w rzeczywistości tworzyć szczegóły, których nie było w oryginale. Tak powstały obraz nie może być traktowany jako dowód.
Przykładowa publikacja NASK: https://www.nask.pl/aktualnosci/upewnij-sie-ze-nie-wprowadzasz-dezinformacji
Wymienione inicjatywy różnią się zakresem, metodologią, zapleczem i sposobem działania. Nie są prostymi odpowiednikami Punktu Weryfikacji. Łączy je jednak cel: ograniczanie szkodliwego wpływu fałszywych informacji i budowanie odporności odbiorców.
Nie powinniśmy traktować ich wyłącznie jako konkurencji. Warto obserwować ich rozwiązania, korzystać z dostępnej wiedzy i szukać możliwości współpracy.

Co wyróżnia FAKE BUSTERS × PRESSMANIA?
Wartość naszego projektu należy oceniać przez pryzmat jego rzeczywistych funkcji, a nie przez obietnice, których żadne narzędzie nie jest w stanie spełnić.
Punkt Weryfikacji łączy kilka elementów: autorskie rozwiązanie przygotowane przez Oskara Minge, zaplecze Minge.studio, redakcyjne doświadczenie Pressmanii, bazę udokumentowanych spraw, odwołania do źródeł oraz możliwość zaangażowania społeczności.
Istotne jest również to, że projekt nie ogranicza się do prostego komunikatu „prawda” albo „fałsz”. Pokazuje materiały, kontekst i drogę do dokumentacji. Uczy, że wiarygodna ocena wymaga porównania źródeł, ustalenia pochodzenia obrazu i oddzielenia tego, co wiadomo, od tego, co jest tylko przypuszczeniem.
Na stronie projektu rozwijane są kolejne sprawy, archiwum historycznych mistyfikacji, materiały edukacyjne oraz mechanizmy angażujące osoby, które chcą pomagać w docieraniu do faktów. Serwis pokazuje również przykłady, w których nie udało się uzyskać wystarczających dowodów do rozstrzygnięcia.
To ważny kierunek. Zamiast budować pozór nieomylności, trzeba budować zaufanie przez przejrzystość.
„Brak rozstrzygnięcia” to oznaka odpowiedzialności, a nie słabości
W świecie mediów społecznościowych najbardziej popularne są często treści kategoryczne. Jednoznaczny osąd, mocny nagłówek, wskazanie winnego. Problem w tym, że rzeczywistość nie zawsze pozwala na tak proste odpowiedzi.
Rzetelna weryfikacja musi dopuszczać możliwość, że dostępne materiały nie wystarczają do wydania oceny. Czasem nie znamy autora zdjęcia, nie mamy pełnego nagrania, nie potrafimy potwierdzić daty albo nie dysponujemy niezależnym źródłem.
W takiej sytuacji odpowiedzialny weryfikator powinien powiedzieć: nie wiemy wystarczająco dużo.
To nie jest porażka. To podstawowa zasada uczciwej pracy z informacją.
Podobne podejście można znaleźć w metodologii uznanych organizacji fact-checkingowych. Demagog opisuje kryteria doboru źródeł, rozróżnia fałsz od manipulacji i nieweryfikowalności, a także publikuje zasady korekt. Warto korzystać z tych doświadczeń i rozwijać równie przejrzyste standardy.
Ważne jest również rozróżnienie między fałszywą informacją a kłamstwem. Możemy wykazać, że twierdzenie jest niezgodne z faktami, ale nie zawsze jesteśmy w stanie udowodnić, że jego autor świadomie chciał oszukać odbiorców. Odpowiedzialne dziennikarstwo nie powinno przypisywać intencji bez dowodów.
Generał Andrzej Pawlikowski: bezpieczeństwo informacyjne zaczyna się od odpowiedzialności
Znaczenie projektu dostrzegł również gen. bryg. dr inż. Andrzej Pawlikowski, który pozytywnie odniósł się do inicjatywy i zwrócił uwagę na jej wymiar związany z bezpieczeństwem państwa.
W przekazanej redakcji rekomendacji generał podkreślał, że:
„W sytuacjach kryzysowych fałszywe informacje mogą wywoływać panikę, eskalować napięcia społeczne, utrudniać działania służb, a także prowadzić do bezpodstawnego oskarżania niewinnych osób”.
To ważne przypomnienie. Dezinformacja nie jest wyłącznie problemem wizerunkowym czy medialnym. Może wpływać na zachowania ludzi, decyzje podejmowane w sytuacjach zagrożenia i zdolność społeczeństwa do racjonalnego reagowania.
Szczególnie cenna jest uwaga generała dotycząca granic dowodów:
„Wartością tego projektu jest również przyjęcie zasady, że brak wystarczających dowodów nie uprawnia do formułowania kategorycznych ocen. To fundamentalna reguła odpowiedzialnej analizy informacji, także w działalności służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa”.
I jeszcze jedno zdanie, które powinno stać się codzienną zasadą każdego użytkownika internetu:
„Bezpieczeństwo informacyjne zaczyna się od odpowiedzialności każdego z nas. Zanim udostępnisz informację – zweryfikuj ją!”.
Te słowa dobrze oddają sens przedsięwzięcia. Nie wystarczy stworzyć narzędzie. Trzeba jeszcze zmienić nawyki odbiorców.
Pressmania – dziennikarstwo, technologia i społeczność
Pressmania od lat publikuje materiały autorów reprezentujących różne środowiska, specjalności i punkty widzenia. Wierzymy, że wolność słowa i swoboda debaty publicznej są wartościami fundamentalnymi. Nie oznaczają one jednak rezygnacji z odpowiedzialności za publikowane treści.
Wolność słowa nie daje prawa do bezrefleksyjnego rozpowszechniania pomówień, fałszywych oskarżeń i materiałów, których pochodzenia nikt nie sprawdził.
Dlatego Punkt Weryfikacji jest naturalnym rozszerzeniem misji redakcji. Chcemy nie tylko publikować informacje i komentarze, lecz także dawać czytelnikom narzędzia pomagające oceniać wiarygodność materiałów, które trafiają do ich telefonów i komputerów.
To przedsięwzięcie nie jest wyłącznie projektem jednej osoby ani jednej redakcji. Jego rozwój zależy również od zaangażowania dziennikarzy, publicystów, ekspertów i czytelników.
Każda udokumentowana sprawa, każdy wskazany oryginał, każde wiarygodne źródło i każda pomoc w wyjaśnieniu wątpliwości mogą mieć znaczenie.
Chcemy rozwijać współpracę z osobami, które potrafią docierać do materiałów źródłowych, analizować zdjęcia i nagrania, sprawdzać kontekst oraz oddzielać dowody od przypuszczeń. Nie chodzi o internetowe polowanie na przeciwników, lecz o wspólne ustalanie faktów.
Nie pomóżmy kłamstwu dotrzeć szybciej niż prawdzie
Sztuczna inteligencja otworzyła ogromne możliwości. Ułatwia pracę, pozwala analizować duże zbiory danych, wspiera twórców i przyspiesza wiele procesów. Jednocześnie może zostać wykorzystana do produkowania fałszywych obrazów, głosów, nagrań i dokumentów.
Nie wolno jednak wpadać w drugą skrajność. Nie każde zdjęcie jest deepfake’iem, nie każda pomyłka jest celową dezinformacją i nie każda różnica między dwiema fotografiami dowodzi manipulacji. Technologia może wspierać analizę, ale nie zastąpi ustalenia pochodzenia materiału, porównania źródeł i krytycznej oceny dowodów.
NASK zwraca uwagę na szczególnie istotne zagrożenie: generatywne narzędzia potrafią tworzyć szczegóły, których nie było w pierwotnym obrazie. Dlatego nie wolno traktować „poprawionego” przez AI zdjęcia jako wiernego dokumentu wydarzenia.
Naszą odpowiedzią musi być rozwijanie kompetencji, przejrzystych metod weryfikacji i współpracy. Punkt Weryfikacji Pressmanii jest jednym z praktycznych elementów takiej odpowiedzi.
Wesprzyjmy projekt. Korzystajmy, udostępniajmy, rozwijajmy!
Chciałbym zwrócić się do wszystkich czytelników Pressmanii, dziennikarzy, publicystów, ludzi mediów, ekspertów i osób, którym zależy na bezpieczeństwie informacyjnym Polski.
Korzystajcie z Punktu Weryfikacji. Udostępniajcie informacje o projekcie. Pokazujcie go swoim znajomym i środowiskom. Wskazujcie sprawy, które wymagają sprawdzenia, i pomagajcie docierać do wiarygodnych źródeł.
Materiały informacyjne dotyczące projektu, jego działania i idei możecie wykorzystywać oraz udostępniać dalej. Zależy nam na jak najszerszym dotarciu do odbiorców. Im więcej osób pozna narzędzie, tym większa szansa, że przed kolejnym udostępnieniem sensacyjnej wiadomości ktoś zatrzyma się na chwilę i sprawdzi, czy ma do czynienia z prawdą.
Zachęcam również redakcje, organizacje społeczne i środowiska eksperckie do rozmowy o współpracy. Chcemy rozwijać bazę spraw, doskonalić sposób prezentowania dowodów i zwiększać użyteczność serwisu.
Oskar Minge zadeklarował, że będzie rozwijał projekt, mimo iż wymaga to jego własnego czasu i środków. Tym bardziej potrzebne jest wsparcie społeczności, która rozumie, że bezpieczeństwo informacyjne nie powstaje samo.
Wejdź do Punktu Weryfikacji:
https://pressmania-punkt-weryfikacji.floot.app/
Poznaj twórcę i jego zaplecze technologiczne:
Przeczytaj informację o uruchomieniu projektu na Pressmania.pl:
Przebijmy szklany sufit kłamstwa!
Nie zbudujemy odpornego społeczeństwa, jeśli będziemy bezkrytycznie powtarzać wszystko, co pojawi się w internecie. Nie obronimy prawdy, jeżeli będziemy oceniać ludzi na podstawie zmanipulowanych zdjęć, wyrwanych z kontekstu wypowiedzi i anonimowych oskarżeń.
Potrzebujemy wiedzy, odpowiedzialności, odwagi w prostowaniu fałszu i pokory wobec faktów.
Dziękuję Oskarowi Minge i Minge.studio za stworzenie narzędzia, które może służyć nie tylko redakcji Pressmanii, ale całej społeczności. Dziękuję dziennikarzom, publicystom i wszystkim osobom, które już pomagają w rozwijaniu tej inicjatywy. Dziękuję również generałowi Andrzejowi Pawlikowskiemu za dostrzeżenie znaczenia bezpieczeństwa informacyjnego i podkreślenie odpowiedzialności za słowo.
Przed nami dużo pracy. Baza wymaga dalszego rozwoju, nowe przypadki trzeba dokumentować, a metody weryfikacji stale doskonalić. Nie obiecujemy cudów ani nieomylności. Obiecujemy konsekwentną pracę na rzecz lepszego dostępu do faktów i źródeł.
Bo prawda nie obroni się sama, jeśli pozwolimy, by kłamstwo docierało do ludzi szybciej, skuteczniej i bez żadnej kontroli.
Zanim udostępnisz – sprawdź. Zanim osądzisz – poznaj dowody. Zanim uwierzysz – poszukaj źródła.
To nie tylko hasło projektu. To odpowiedzialność każdego z nas.
Krzysztof Sitko
Redaktor Naczelny i Wydawca
Magazynu Opinii Pressmania.pl
Zostaw komentarz