Chciałbym zachęcić do poznania gry stanowiącej prawdziwy kamień milowy w interaktywnej domowej rozrywce. Ta gra, a w zasadzie film, bo w 80% czasu jej trwania nie robimy absolutnie nic poza oglądaniem to prawdziwy zwiastun przełomu w branży gamingowej i filmowej. Tematem przewodnim dzieła i hasłem reklamowym jest zjawisko efektu motyla. Oznacza ono, że jedno machnięcie motylim skrzydłem może po pewnym czasie i w innym miejscu wywołać potężny huragan. Podczas gry, musimy rozważnie dokonywać wyborów. Gra nie wybacza najmniejszych błędów, a konsekwencje nawet wydawałoby się „błahej” decyzji możemy odczuwać aż do samego końca gry.

4Until Dawn należy do gatunku „interaktywnych filmów”, czyli gier w których nacisk położony jest na ich filmowość. Posiada doskonałą grafikę. Twórcy gry by zwiększyć realizm animowali każdą scenę po wcześniej odegraniu jej przez prawdziwych aktorów. Postaci i głosów oraz gry aktorskiej użyczyli: Peter Stormare, Meaghan Martin, Rami Malek, Hayden Panettiare. W grze nie ma komplikacji typowych dla gier . Nasz udział polega głównie na oglądaniu i rozumieniu, a następnie na dokonywaniu wyborów. W grze są także elementy zwiedzania i eksploracji oraz sporadycznie wstawki zręcznościowe. Nawet w czasie kontrolowania postaci sposób pokazywania sceny jest typowy dla filmu. Kamera jest usytuowana w jednym miejscu lub porusza się wokół postaci w sposób filmowy. Kolejnym smaczkiem gry są wzajemne relacje między przyjaciółmi. Niewłaściwe postepowanie lub zrażenie do siebie któregoś z uczestników przygody może sprowokować u niego nieprzyjazne reakcje – odmowa pomocy, zaryglowanie drzwi lub nawet skazanie na śmierć. Grę ze względu na różnorodność wyborów możemy przechodzić wielokrotnie, podejmując różne decyzje i w rezultacie oglądając zupełnie inny film.

1Historia Until Dawn opowiada o grupce przyjaciół spędzających ferie zimowe w starym schronisku, u zboczu gór, nalężącym do rodziców Josha. Dochodzi tam jednak do tragicznego wypadku. Siostry Josha, Hannah i Beth, giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Akcja zasadniczej gry dzieje się dokładnie rok po tamtych wydarzeniach i trwa jedną noc. Jednostką czasu gry są „godziny do świtu”, stąd zapewne tytuł gry „Until Dawn” (ang. Do świtu). Gra podzielona jest na 10 rozdziałów, czyli tyle, ile godzin musi upłynąć, aby nastał dzień. W tym czasie, bohaterowie są uczestnikami paranormalnych zjawisk, którym muszą stawić czoła oraz poznają zagadkę góry Waszyngtona. W zależności wyborów gracza można tak pokierować grą, by żaden z uczestników nie zginął. Możliwa jest też śmierć wszystkich bohaterów. Stopniowo odkrywamy okoliczności śmierci sióstr i dowiadujemy się o straszliwym incydencie z 1952 roku, powiązanym z aktualnymi zdarzeniami.

2Interaktywny film zaczynamy krótkim wyjaśnieniem widzowi fenomenu „efektu motyla”. W pierwszej scenie Beth, jedną z sióstr Josha podziwia okolice starego schroniska w górach, położonego w śnieżnym lesie. Tę sielankę przerywa pojawienie się w gąszczach tajemniczej postaci z nożem. Akcja przenosi się do kuchni, gdzie grupka przyjaciół umawia się na zrobienie żartu jednej z sióstr gospodarza domu – Hannah. Psikus ma być formą kary za podrywanie chłopaka jednej z obecnych dziewczyn. Samantcie, jako jedynej nie podoba się ten pomysł. Bezskutecznie stara się odnaleźć Hannah i ostrzec ją przed niemiłym żartem. Teraz kamera przenosi się do pokoju gościnnego. Spiskowcy ukryli kamerę w szafie, by nagrać całą sytuacje oraz sami chowają się w różnych miejscach pokoju – w szafie, pod łóżkiem, za drzwiami – na widoku pozostaje tylko Mike, obiekt westchnień Hannah. Po chwili do pokoju wchodzi Hannah.

Kamera znów przenosi się na Beth oraz tajemniczego nieznajomego. Zaniepokojona widokiem mężczyzny w płaszczu i masce gazowej siostra postanawia zaalarmować pozostałych domowników. Dopiero teraz po raz pierwszy obejmujemy kontrolę nad postacią. Przy kuchennym stole śpią upici do nieprzytomności Chris i Josha. Próba obudzenia jest bezskuteczna – obaj młodzieńcy śpią twardym, studenckim snem. Na stole zauważamy błyszczące się światełko – to znacznik czynności lub przedmiotu. Okazuje się, że jest to liścik miłosny napisany przez Mike’a w celu zwabienia Hanny w pułapkę. Wściekła na dowcipnisiów Beth postanawia ostrzec swoją siostrę.

Kamera znów powraca do pokoju gościnnego, gdzie znajdują się Hannah, Mike oraz reszta ukrytych spiskowców. Niedoszły kochanek proponuje dziewczynie rozebranie się. Kamera w szafie rejestruje całe zdarzenie. Podstęp demaskuje śmiech jednej z ukrytych dziewczyn. W mgnieniu oka wszystkie nastolatki wychodzą z ukrycia wraz z kamerą. Zrozpaczona i poniżona Hannah wybiega z domu.

4Wracamy do Beth, która zauważa swoją siostrę za oknem, pół nagą, w środku śnieżycy. Tutaj dokonujemy pierwszego wyboru. Możemy ponownie spróbować obudzić Josha lub zawołać resztę domowników. Niezależnie od wyboru, kamera przenosi się przed próg domu, gdzie nastolatki bezskutecznie nawołują zbiegłą Hannah. Beth dowiaduje się o ich paskudnym żarcie i rusza w pogoni za siostrą. Tutaj czeka nas pierwsze wyzwanie. Podczas pościgu musimy w odpowiednim czasie klikać odpowiednie przyciski na padzie, w przeciwnym razie Beth poślizgnie się, przewróci, potknie itp. Po chwili docieramy do starych, drewnianych schodów. Decydujemy w jaki sposób chcemy przejść przez przeszkodę – ostrożnie i bezpiecznie czy szybko i ryzykując upadek. Dobiegając do rozgałęzienia dróg stajemy przed kolejnym wyborem – iść za śladami na śniegu, czy w stronę dziwnego hałasu. Zaczyna się ściemniać. Nasza bohaterka wyjmuje telefon i świeci na drogę. Na ziemi znajdujemy jeden z totemów, kluczowych przedmiotów w grze, które pozwalają na 2-3 sekundy spojrzeć w przyszłość. Zsyła on na Beth wizję jej oraz Hannah ginących od upadku z wysokości. Beth ignorując wizję i biegnie dalej. W oddali widać buchający płomień, przerażona siostra przyśpiesza kroku. Po chwili odnajduje Hannah, samą, zziębniętą na drodze. Kamera przenosi się za plecy obu sióstr. Obraz nie jest jednak normalny. Wygląda tak, jakby ktoś patrzył na dziewczyny z użyciem noktowizora. Obie siostry otaczają dziwne, nienaturalne dźwięki. Przerażone, zaczynają biec przed siebie. Dalszą ucieczkę uniemożliwia im zawalony most. Odwracają się i powoli cofają do tyłu. Nie widzą tego, co ich goniło. Cały widok przysłania gęsta śnieżyca. Tym razem znów patrzymy z oczu oprawcy. Zauważamy jednak, że jest on za niski jak na człowieka i człapie jak zwierzę. Nagle, Hannah spada z mostu. Przed upadkiem, łapie ją Beth, która również nagle wypada z mostu i łapie się jedną ręką gałęzi rośliny obrastającej most. W miejscu, gdzie wcześniej stały pojawia się duża chmura ognia, staje nad nimi tajemniczy nieznajomy widziany wcześniej z okien domu. Wyciąga rękę w kierunku wiszących sióstr. Tutaj czeka nas ciężki wybór moralny Beth. Czy puścić siostrę i chwycić rękę nieznajomego, czy puścić się gałęzi i spaść razem z nią. Niezależnie od wyboru, obie siostry spadają w przepaść, co było ukazane we wcześniej znalezionym totemie.

Until Dawn™_20150823235356Sceneria zmienia się. Jest to jeden z przerywników między rozdziałami gry w postaci wizyt u psychoanalityka, który jak sam twierdzi „Czasem te rzeczy mogą być nawet przerażające. A on jest tu po to, by upewnić się, że niezależnie jaki obrót przy biorą, będziemy się w stanie z nimi uporać”. Po kilku psychologicznych pytaniach, wyświetlają się napisy początkowe, które niczym w filmach przedstawiają aktorów. Po nich rozpoczynamy pierwszy rozdział gry.

 

Opowiedziałem tu najkrótszy prologowy rozdział. Jak sami widzicie kontrole nad postacią przejmujemy dwa razy. Wyborów dokonujemy około siedmiu razy. Tylko jeden raz mamy element zręcznościowy. Większość to po prostu film.

Serdecznie polecam wszystkim grę Until Dawn. To doskonała rozrywka dla wszystkich miłośników zarówno gier jak i kina. Liczę, że w przyszłości pojawi się więcej tego typu produkcji stanowiących połączenie gry i filmu.


FoxyBoy