Na ile wojnę można połączyć ze śmiechem i żarcikami? Przecież wojna to jest strach, śmierć, ból, cierpienie. Pytanie może brzmieć dziwnie, ale zauważyłem kolejny ciekawy aspekt tej wojny. Obie strony bardzo się różnią pod względem podejścia do wojny.
Rosjanie na ogół są bardzo poważni, a ich przekaz jest pełen patosu. Walczą bohatersko z „nazizmem” i tu nie ma miejsca na rozluźnienie. Mają tą wielką misję „ruskiego miru” który przeciwstawia się światu. To jest typowo imperialny ciężki przekaz który akcent stawia na pełną hipokryzji i poważną jak sama śmierć propagandę. Ona polega na poniżaniu wroga, udowodnieniu że nic nie znaczy i na wmawianiu swoim o wysokiej misji tego co robią. Rosjanie walczą tak by przeciwnika zdławić, obezwładnić, zastraszyć. Oni chcą żeby inni się ich bali. By brali ich na poważnie i trzęśli się przed nimi.
Ukraińcy mają podejście zupełnie inne. Oni w ciężkiej chwili często ratują się poczuciem humoru i tą pełną patosu rosyjską propagandę rozbijają często dobrym żartem, dobrym memem w internecie. To rosjan wkurza, bo to pokazuje ich słabymi. Ich naprawdę denerwuje to że ktoś ich nie traktuje śmiertelnie poważnie. Mam wrażenie że rosyjskie okrucieństwo w jakimś sensie jest zemstą za takie podejście do nich z ukraińskiej strony.
Ktoś niedawno mnie pytał, jak tam z tym morale u Ukraińców? Dobry humor w tragicznej sytuacji – to jest jedna z cech charakteru tego narodu, moim zdaniem, która przekłada się również na wysokie morale. Nawet liderzy dwóch krajów są uosobieniem tych dwóch podejść. Nie żeby Zeleński kabaret robił podczas wojny. Nie o to chodzi. Chodzi o to że dla Ukraińców nie jest problemem prezydent -kabareciarz. Dla rosjan zaś to jest nie do pomyślenia bo zwyczajnie nie pasuje na rolę cara, który jest przecież jest bardzo poważną postacią która musi budzić postrach w poddanych.
Przywołam jeden przykład z ostatnich dni.
Jurij Gudimenko. To jest młody chłopak, młody polityk ukraiński. Przywódca jednej z popularnych w ostatnich latach ukraińskich młodzieżowych centro-prawicowych partii. Osoba zawsze pełna życia i energii. Jurij jeszcze przed 24 lutego dołączył do Sił Zbrojnych i podczas wojny był saperem na najbardziej gorących odcinkach frontu. Z tydzień temu dość poważnie ranny. Dostał się do szpitala gdzie przebywa teraz. Lekarze teraz walczą o to ile kończyn przy nim zostanie. I jakaż reakcja była u jego kolegów i sympatyków na takie wydarzenie? Na prośbę samego Jurija, jego koledzy z partii poprosili w komentarzach nawrzucać jak najwięcej czarnych żarcików o jego możliwej niepełnosprawności … żeby ten ich pełen miłości sarkazm i czarny humor podtrzymał go na duchu i troszkę też powkurzał. I Ukraińcy urządzili prawdziwe święto brudnych żartów dla niego. Chciałbym parę zacytować, ale się boje że Facebook mnie wyśli na wakacje za coś tak ostrego. Ten to na pewno jest bez poczucia humoru. I to jest dość typowe podejście dla Ukraińców do sytuacji skrajnie stresowych.
Tak, dla kultury zachodnioeuropejskiej, to może być trochę szokujące. No bo w Polsce nawet wielu by zastanowiło się , na ile moralne to jest śmiać się z takich rzeczy. A co jeżeli to uderzy w czyjeś uczucia? A jakżeż tolerancja?
No, Ukraińcy pod tym względem są jeszcze dzikusami. I … są nimi, w moim odczuciu, w dobrym sensie. Bo to się przekłada na twardość ducha i tylko z takim podejściem można walczyć z tak dewastującą i ciężką nawałą którą jest inwazja rosyjska. Musisz demonstrować, że mimo bólu i utraty terenów, … kończyn, nadal jesteś niezłamany. Nadal żartujesz sobie z wroga i z siebie samego. Nadal masz kolegów i współobywateli którzy cię wesprą. Nadal wierzysz w lepszą przyszłość.
A ja się pytam, czy zachodnioeuropejskie społeczeństwa są do tego gotowe? I czy przypadkiem nie zmiękły dla takiego podejścia do życia, które może być niezbędne w następnych dziesięcioleciach?
Profil Pana Jurija, link:
https://www.facebook.com/hudymenko
Święto ukraińskiego czarnego humoru na jego część w komentarzach, link:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid027GeMatRV9bDjVXoifYNsMAgE4P7eynEfKmVHXGDF3bPVFFTRYENLniXQay1EXanbl&id=100010578281118
Dla chętnych wesprzeć moją twórczość zapraszam do czytania moich tekstów na Patreon:
https://www.patreon.com/posts/pierwszy-podetap-68645504
Mikołaju! Jesteś świetnym felietonistą. Bardzo lubię Twoje artykuły.
Dystans do siebie, to nie dzicz, ale najwyższy przejaw kultury. Większość dzisiejszych problemów psychologicznych i niezliczonych depresji pochodzi właśnie z braku dystansu do siebie, z tego co kiedyś nazywało się „próżnością” albo „próżną chwałą”. Zresztą właśnie dlatego Ukraińcy bardzo często są pobożni – bo nie są skupieni tylko na sobie. Tak samo uczą dzisiaj Europę, że są ważniejsze rzeczy od życia. Są rzeczy, za które warto cierpień, a nawet umierać.
Patrząc na Ukraińców dzisiaj można zrozumieć czym była polska „ułańska fantazja”. Z ruskich trzeba się śmiać, bo inaczej nie wytrzymamy. Zresztą ekipa Nawalnego też ma podobne poczucie humoru. Ciężko nie śmiać się z jakiś starych dziadków ze złotymi kiblami w domach, które przemawiają do rosyjskiego narodu o tym jak konieczna jest walka ze „zgniłym zachodem”