Do:

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Andrzej Duda

Premier-Minister Rządu Rzeczypospolitej Polskiej Pani Beata Szydło

Minister Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej Pan Antoni Macierewicz

Minister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej Pan Witold Waszczykowski

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Rzeczypospolitej Polskiej Pan Mariusz Błaszczak

Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Pan Marek Kuchciński

Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Pan Stanisław Karczewski

Od:

Międzypaństwowy Projekt „Ukraina – Polska”

LIST OTWARTY

Z uwagi na zaistniałą obecnie w Polsce sytuację polityczno-społeczną, występujemy z propozycją zapoznania się z treścią, i rozważenia możliwie szybkiego wdrożenia w życie inicjatyw Misji, a konkretnie:

Polityka zagraniczna

Mając na względzie to że Pan Minister Witold Waszczykowski określił Program Wschodniego Partnerstwa UE jako nieudany i zakończony fiaskiem, a także dlatego iż nie dawał ten program Ukrainie i innym postsowieckim krajom realnej szansy na wstąpienie do UE w przewidywalnej perspektywie, uważamy za niezbędne aby to Polska właśnie wystąpiła z propozycjami alternatywnymi.

Odrzucając tę koncepcję jako nieprawidłową i nieudaną proponujemy zamienić ją na inną: stworzenie nowej międzynarodowej Organizacji Bezpieczeństwa Wspólnot Europy.

To właśnie uczestnicy Euromajdanu, którzy zażądali członkostwa Ukrainy w UE, zakwestionowali politykę Wschodniego Partnerstwa, która jest w istocie niemiecką koncepcją odnośnie Wschodniej Europy. Dowodem na to jest negowanie Polski w mińskim i normandzkim formacie negocjacji vs Ukrainy. Wschodni agresor dąży do poszerzenia swych stref wpływu na światowej arenie, skutkiem czego nie można wykluczyć rozpętania wojny światowej z wykorzystaniem broni masowej zagłady.

Agresja nasila się obejmując jednocześnie swoim zasięgiem coraz to nowe regiony świata. Niebezpieczny ten proces daje Polsce prawo, i wręcz nakłada obowiązek, aby stała się inicjatorem pewnych kroków w polityce zagranicznej, a dokładnie: powołania Organizacji Bezpieczeństwa Wspólnot Europy. Właśnie ten format ma stać się początkiem tworzenia nowej Europy.

By tak się stało, niezbędnym jest zainicjować utworzenie regionalnych strategicznych programów bezpieczeństwa NATO, a w lipcu, w trakcie szczytu NATO w Warszawie domagać się ich realizacji.

A dokładnie:
– umocnienie wschodniej flanki NATO w Polsce;
– utworzenie wspólnych brygad w Elblągu (polsko-szwedzko-litewska), w Olsztynie, Białymstoku (polsko-ukraińsko-litewska).
– utworzenie polsko-ukraińsko-rumuńsko-słowackiej brygady w Przemyślu ze względu na zagrożenie z Przydniestrza i wydarzenia w Mołdowie.

Im więcej obronnych struktur NATO będzie stworzonych w kraju, tym lepiej dla Wschodniej flanki NATO oraz ochrony suwerenności Polski i innych państw Europy. To będzie początek pracy oraz uzasadnienie koncepcji nowej międzypaństwowej Organizacji Bezpieczeństwa Wspólnot Europy.

Polska powinna wystąpić z propozycją poszerzenia Grupy Wyszehradzkiej, a konkretnie o dołączenia do niej Ukrainy.

Ze względu na czynnik Kaliningradzkiego obwodu FR, ważne jest polepszenie polityczno-społecznego klimatu w stosunkach z Białorusią, pomimo negatywnego wpływu jej obecnych dyktatorskich rządów. Dlatego trzeba zaapelować do władz Białorusi z propozycją:

1. Utworzenia funduszu rent socjalnych dla więźniów politycznych, i ich rodzin.
2. Legalizacja dotacji kwotowych dla opozycyjnych mediów na terytorium Białorusi (BELSAT itd.).
3. Modernizacja infrastruktury celnej.
4. Uproszczenie przepisów na przejściach granicznych.
5. Stworzenie wspólnych programów porozumienia.
6. Zapowiedź małego ruchu granicznego .

A w taki sposób, pozycjonować Polskę jako jednego z głównych partnerów Białorusi wśród krajów członków UE.

Biorąc pod uwagę także to, że pewne państwa Europy wkrótce będą żądać jednostronnego zawieszenia sankcji państwowych przeciwko wschodniemu agresorowi, i to nie zważając na jednogłośną decyzję Unii Europejskiej, niezbędnie właśnie Polsce, delegaturze polskiej w Parlamencie Europejskim, zainicjować i wdrożyć w życie Program wznowienia sankcji i wprowadzenia embarga dla Rosji (Chiny, Japonia, Australia, Nowa Zelandia, Kanada, Stany Zjednoczone).

Dzisiaj mamy unikalną możliwość umocnienia roli polskiej polityki zagranicznej i polskiej dyplomacji na światowej arenie.

To mają być kroki, jakie zainicjuje właśnie Polska dla stworzenia Nowej Europy, odpowiadającej realiom XXI wieku, oraz zapoczątkowania działalności utworzonej Organizacji Bezpieczeństwa Wspólnot Europy, jaka ma powstać na miejscu politycznego bankruta OBWE.

Polityka wewnętrzna

Nowy Rząd Polski i większość w Sejmie Rzeczypospolitej nieskutecznie jak dotąd wykorzystują przestrzeń informacyjną dla zaznajomienia obywateli Polski z polityczną sytuacją w kraju i poza nim, zwłaszcza o sytuacji wokół samej Polski.

Na tym wygrywają destrukcyjne antypolskie siły, tak zewnętrzne, jak i wewnętrzne, przede wszystkim antypolska propaganda Kremla. Na przykład, w sieci Internetu ostatnio rozpowszechnia się prowokacyjne nagrania, gdzie niejaki młodzieniec w języku rosyjskim z polskim akcentem w imieniu Polaków powtarza sztampy kremlowskiej propagandy dotyczące Rzezi Wołyńskiej.

Dlatego też nowej Władzy w Polsce niezbędne jest:

1. Przygotować Narodowy Program społecznego porozumienia i zgody. Ten Program ma zostać przyjęty i uchwalony przez Sejm i Senat jeszcze do końca 2016 r. W Programie również mają być zawarte: tryb i przykłady dostosowania działań ugrupowań parlamentarnych oraz Rządu w przypadku zewnętrznej agresji na Wschodzie Europy i zmiany w wektorze polityki zagranicznej Rzeczypospolitej. To nie może przypominać poprzednich wyborów parlamentarnych, ani kształtowania poprzednich Rządów, które odbywały się w spokojnej Europie. Podstawową zasadą Programu ma być oskarżanie nie poprzedników tworzących obecnie nową opozycję, ale tej atmosfery, jaka powstała w Europie i na świecie wokół Polski. A dokładnie, niebezpieczna i nieprzewidywalna polityka rosyjskiego agresora, jaka nosi w sobie zagrożenie dla Polski, drugiej zaraz po Ukrainie. Dlatego niezbędny jest wyraźny akcent na ochronę suwerenności Polski nie tylko w zewnętrznym formacie, lecz także w kontekście polityki wewnętrznej. Zgoda i porozumienie bynajmniej nie oznaczają przemilczania przestępstw wobec prawa Rzeczypospolitej, które regulują odpowiednie postępowania i procedury prawne. I to w odróżnienie od agresora, jaki swoje wewnętrzne prawo stawia nade wszystkim, a międzynarodowe prawo otwarcie neguje na państwowym poziomie.
2. Biorąc pod uwagę problem uchodźców w Europie, Rząd Polski obecnie zwraca uwagę na ewentualne wyzwania i zagrożenia dla kraju, będące konsekwencją tego problemu. Jednak, jak dotąd nie został wyraźnie zaakcentowany i czytelnie wyartykułowany ten najważniejszy fakt, że właśnie Polska jest pierwszym і jedynym państwem Europy, jaki bez limitów przyjmował i nadal przyjmuje imigrantów z Ukrainy, pogrążonej w wojenne działania wskutek agresji Rosji. Masowe przyjmowanie do Polsce obywateli Ukrainy zaczęło się już w 2013r. Teraz trzeba uświadomić to jasno całej Europie argumentując wynikami, liczbami i faktami, a konkretnie: Polska przyjęła na siebie jako jedna z pierwszych cały ciężar, związany z masową imigracją. I to dokładnie uchodźców, a nie imigrantów, bo dla przyjęcia tych pierwszych nie udzielono Polsce przez Unię Europejską odpowiedniej pomocy, jaką zaoferowano innym państwom Europy. Dlatego właśnie Polska powinna zaapelować do instytucji europejskich z propozycją zrewidowania budżetu na 2016 rok, prawnie zapowiadać subwencje, inwestycje oraz granty dla stworzenia w Polsce programów, jakie mają choćby
częściowo wesprzeć działania Rządu Polski dla przyjęcia i zaadaptowania ukraińskich imigrantów w kraju. Dotychczas bowiem własnym wysiłkiem państwu polskiemu udało się przyjąć ogromną ilość Ukraińców, którzy przybyli do Polski w wyniku rosyjskiej agresji. Właśnie Polska, druga po Ukrainie, przyjęła na swe barki całe ryzyko i wszystkie zagrożenia i wyzwania wojny, jakie pojawiły się od 2014 r. Przede wszystkim to sprzyjające warunki dla migrantów i uchodźców z Ukrainy, których ilość na dziś szacuje się na niemalże 1 milion osób. Minister MSZ powinien wezwać Ambasadora Ukrainy A. Deszczycę zaraz po jego demarszu i uprzedzić go o niebezpiecznych skutkach samopiaru P. Ambasadora, jaki zaowocował nieuzasadnionymi i prowokacyjnymi oskarżeniami antypolskich oraz antyukraińskich sił pod adresem Rządu Rzeczypospolitej.
3. Z powodu stałego napływu do Polski uchodźców z Ukrainy, których liczba wynosi obecnie blisko 1 000 000 osób we wszystkich województwach Polski, niezbędnym jest stworzenie mapy-infografiki ich przebywania i dynamiki przybywania do różnych regionów Polski. Także ich zatrudnienia, bo bezrobocie sprzyja rozwojowi przestępności kryminalnej.
4. Z zapoczątkowaniem Strefy wolnego handlu, jaka powstała po nabraniu mocy prawnej Umowy o Asocjacji Ukrainy w UE, samorządom zainicjować i stworzyć lokalne programy z udziałem ukraińskich przedsiębiorstw w Polsce i Stowarzyszenia przedsiębiorców polskich w Ukrainie. To będzie sprzyjało rozwojowi i modernizacji gospodarki obu krajów. Ukraina, jak i Polska wspierają projekty regionalne, rolne, innowacyjne, także co do oszczędzania energii i wykorzystania nowych źródeł energii, wysokich technologii. To jest jeden z kierunków działalności, także na poziomie regionów naszych krajów.
5. Mając na celu zapobieganie niepokojom społecznym możliwym ze strony przybywających z Ukrainy niezbędnie jest co następuje;
– po uchwaleniu przez Parlament Ustawy „O niektórych zasadach zachowania bezpieczeństwa w państwie” pozwolić na przyjęcie w szeregi Straży Miejskiej na określonych w Ustawie zasadach wychodźców z Ukrainy;
– jako początkowy pilotażowy model, może służyć Memorandum o współpracy od 10.06.2015r. między Zarządem Straży Miejskiej w Łodzi i Organizacją Obywatelskich Formowań Ukrainy (OGF Ukrainy);
– stworzyć wspólną Komisję, jaka będzie prowadziła selekcjonowanie kadr policyjnych z wychodźców z Ukrainy, mających wykształcenie prawnicze, na zasadach kontraktu osobistego.
6. Ministerstwo Sprawiedliwości razem z innymi Ministerstwami powinno złożyć projekt Ustawy o uproszczeniu procedury nostryfikacji dyplomów specjalistów dla Polonusów posiadających Kartę Polaka, oraz wychodźców z Ukrainy. Ta Ustawa powinna przejść procedurę prawną i zostać jak najszybciej przyjęta. W Polsce obecnie obserwuje się wielki brak specjalistów, na przykład lekarzy, spowodowany ich masową emigracją. Zaproponowana Ustawa ma sprzyjać pokonaniu przykrych dla polskiej gospodarki i społeczeństwa konsekwencji tego zjawiska.
7. W ramach działalności teologicznej sekcji Międzypaństwowego Projektu „Ukraina – Polska” zorganizować serię okrągłych stołów z udziałem polskich i ukraińskich kapłanów i wierzących Rzymsko-Katolickiego, Greko-Katolickiego i Prawosławnego wyznania. To ma służyć porozumieniu i braterstwu, chrześcijańskiej jedności, za jaką opowiadał się św. Jan Paweł II. Tematy okrągłych stołów mają być rozmaite, na zasadach poszukiwania tego co łączy chrześcijan różnych konfesji.
8. Sprzyjać stworzeniu Konfederacji Ukraińskich Pracowników w Polsce (KUPP) z pośród imigrantów i uchodźców z Ukrainy i odpowiednich, wyznaczonych w tym celu osób.
9. Wspólnie z członkami przyszłej KUPP omówić i przygotować programy budownictwa mieszkaniowego dla wychodźców z Ukrainy.
10. Samorządy powinny przygotować i udostępnić Konfederacji działki dla realizacji programów budownictwa mieszkaniowego dla ukraińskich imigrantów.
11. Stworzyć w Kancelarii Prezydenta Polski oraz przy Rządzie Polski urzędy Uprawnionych Przedstawicieli d/s pracy z imigrantami z Ukrainy.

Ten szereg działań po wprowadzeniu określonej wyjaśniającej pracy w Parlamencie stwarza ewentualną możliwość głosowania na niego tak przez większość parlamentarną, jak i przez opozycję. O postępie tego procesu niezbędne będzie stałe, bieżące informowanie polskiego społeczeństwa.

Następnie, działania te powinny przybrać formę „Narodowego planu działań” i być zaprezentowane innym państwom drogą zorganizowania Dnia Polski w Parlamencie Europejskim, Komisji Europejskiej, Radzie Europy oraz innych europejskich instytucjach.

Nowa przyszłość Europy to przede wszystkim potężna siła Polski w Unii Europejskiej, we wszystkich jej instytucjach.

Ażeby to osiągnąć, trzeba na samym początku ukształtować i wcielić w życie regionalne programy bezpieczeństwa, mające na celu prognozowanie i zapobieganie socjalno-ekonomicznym problemom i konfliktom, w tym dotyczącym imigrantów i uchodźców z Ukrainy, a także umocnienia polskiej polityki zagranicznej i polskiej dyplomacji na świecie.

Wiaczesław Budenko-Kuberski

Prezydent Dyplomatycznej Misji Dyplomacji Ludowej „Europejska Ukraina”,
Współprzewodniczący Międzypaństwowego Projektu „Ukraina – Polska”,
Zastępca Przewodniczącego Rady Obywatelskiej przy MSZ Ukrainy

Jakub Nowykiw-Krzemiński

Przewodniczący Rady Naukowej Międzypaństwowego Projektu „Ukraina – Polska”,
Zastępca Przewodniczącego Rady Naukowo-eksperckiej Misji Dyplomacji Ludowej „Europejska Ukraina”

08 lutego 2016r.