Work in progress c.d. Tak się przewala publiczne pieniądze, a potem niektórzy się dziwią dlaczego naukowcy z obszaru humanistyki uznawani są za darmozjadów.

Program MOZART był miejskim mechanizmem łączenia nauki z biznesem. Powstał w 2012 r. i był realizowany przez Wrocławskie Centrum Akademickie. Konstrukcja była prosta: naukowiec zatrudniony na uczelni tworzył partnerstwo z przedsiębiorstwem lub innym podmiotem działającym we Wrocławiu i przez rok wykonywał na jego rzecz specjalistyczną pracę, zachowując jednocześnie etat na uczelni. Miasto finansowało jego zaangażowanie. W edycji 2020/2021 było to 3 200 zł brutto miesięcznie za średnio 32 godziny pracy miesięcznie, przez 12 miesięcy; wcześniejsze edycje działały według bardzo podobnej formuły.

Samorząd przedstawiał MOZART jako jedno z flagowych narzędzi polityki akademicko-gospodarczej Wrocławia. Założeniem było, że firma uzyskuje dostęp do wiedzy naukowca bez ponoszenia kosztu jego wynagrodzenia, naukowiec zdobywa doświadczenie praktyczne, a miasto liczy na rozwój przedsiębiorstw, nowe produkty, wzrost zatrudnienia i transfer wiedzy. Do 2020 r. dofinansowano już ponad 220 takich partnerstw.

Barbara Mróz-Gorgoń uczestniczyła w MOZART co najmniej dwukrotnie i sama później opisywała te doświadczenia jako istotny element swojej praktyki naukowo-biznesowej. W publikacji UEW z 2021 r. napisała, że realizowała dwa projekty badawczo-rozwojowe w kolejnych edycjach programu: pierwszy z ZABERD S.A., drugi w edycji 2019/2020 z ZOO Wrocław sp. z o.o.

Pierwszy projekt realizowany był w V edycji MOZART 2016/2017 z firmą ZABERD S.A. Oficjalna strona miasta podaje jego pełny tytuł:

„Strategia zwiększenia efektywności działań rozwojowych ZABERD S.A. poprzez zastosowanie nowoczesnych działań komunikacyjnych i marketingowych oraz innowacja w kreowaniu świadomości marki – branding na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.”

Nie był to więc drobny projekt szkoleniowy. Według opisu miejskiego Mróz-Gorgoń miała opracować dla przedsiębiorstwa formalną, długoterminową strategię, obejmującą m.in. marketing, komunikację, branding oraz zwiększanie rozpoznawalności marki. Projekt miał prowadzić do wzrostu liczby klientów i zamówień, rozwoju oferty, poprawy pozycji konkurencyjnej i — w założeniu — wzrostu zatrudnienia.

Sama Mróz-Gorgoń podaje w swoim zestawieniu projektów okres luty 2017 – sierpień 2018 i określa swoją rolę jako „kierownik projektu”, wskazując wprost finansowanie w ramach miejskiego programu MOZART.

Drugi projekt jest z punktu widzenia relacji z władzami i strukturami miejskimi jeszcze ciekawszy, ponieważ partnerem było ZOO Wrocław, czyli spółka związana z Gminą Wrocław. Projekt znalazł się w VIII edycji MOZART 2019/2020. Oficjalny miejski wykaz wskazuje Barbarę Mróz-Gorgoń jako naukowca współpracującego z ZOO Wrocław.

Pełny tytuł projektu brzmiał:

„Wdrażanie innowacji marketingowych i komunikacyjnych w działaniach wrocławskiego zoo – opracowanie strategii zwiększenia efektywności działań rozwojowych w zakresie zarządzania i edukacji ekologicznej społeczeństwa.”

Oficjalny opis projektu jest bardzo konkretny. Mróz-Gorgoń miała w ramach „projektu i stażu Naukowca” opracować dla ZOO Wrocław długoterminową strategię marketingową i komunikacyjną. Zakładano zwiększenie liczby zwiedzających poprzez branding, oddziaływanie na zatrudnienie przez employer branding oraz rozwój edukacji ekologicznej i działań CSR.

Efektem miało być przygotowanie dokumentu strategii marketingowej i komunikacyjnej oraz wdrożenie innowacyjnych rozwiązań brandingowych i employer-brandingowych, służących wzmocnieniu wizerunku i wartości marki ZOO Wrocław.

Co szczególnie ważne, samo miasto później potwierdziło, że projekt faktycznie przyniósł taki rezultat: dzięki udziałowi Mróz-Gorgoń w MOZART „powstała strategia zwiększenia efektywności działań rozwojowych w zakresie zarządzania i edukacji ekologicznej społeczeństwa”.

Wątek finansowy

VIII edycja MOZART 2019/2020 obejmowała 30 partnerstw i miała budżet 1 105 280 zł, finansowany przez Gminę Wrocław. Dla porównania V edycja 2016/2017, w której uczestniczyła Mróz-Gorgoń z ZABERD, obejmowała 30 partnerstw i miała budżet 1 181 307 zł. W ciągu pierwszych ośmiu edycji miasto przeznaczyło na program ponad 9,1 mln zł.

W miejskim opisie VIII edycji mechanizm wynagrodzenia opisano jednoznacznie: naukowiec pracował około 32 godzin miesięcznie przez rok, zachowując zatrudnienie na uczelni, i otrzymywał 3 200 zł miesięcznie z budżetu Miasta Wrocławia.

To daje dla pełnego 12-miesięcznego projektu:

3 200 zł × 12 = 38 400 zł brutto.

Nie mam jeszcze indywidualnej umowy Barbary Mróz-Gorgoń, dlatego tej kwoty nie przedstawiałbym jeszcze jako definitywnie wypłaconej jej osobiście. Można natomiast stwierdzić, że miejski model finansowania jej edycji zakładał bezpośrednie wynagradzanie naukowca z budżetu miasta. Dla dokładnego ustalenia kwot trzeba uzyskać umowy dotyczące dwóch konkretnych partnerstw.

Szczególnie interesująca jest chronologia projektu ZOO

Wątek nie zakończył się wraz z MOZART-em. W 2021 r. ZOO Wrocław i UEW zawarły formalne porozumienie o współpracy. Barbara Mróz-Gorgoń została koordynatorką porozumienia ze strony UEW, a także promotorką doktoratu wdrożeniowego dotyczącego kreowania wizerunku marki ogrodów zoologicznych. Przy podpisaniu porozumienia uczestniczył również rektor Andrzej Kaleta.

Chronologia wygląda więc następująco:

2019/2020 – miejski projekt MOZART z ZOO → opracowanie strategii marketingowo-komunikacyjnej → 2021 – formalne porozumienie UEW–ZOO → Mróz-Gorgoń jako koordynatorka współpracy → doktorat wdrożeniowy związany z marką zoo.

To pokazuje, że MOZART nie był jednorazowym epizodem, lecz stał się punktem wyjścia do trwałej współpracy instytucjonalnej.

Jest jeszcze jeden aspekt wart odnotowania. Pierwszy MOZART z ZABERD przypada na okres, kiedy Mróz-Gorgoń prowadziła intensywne badania nad rebrandingiem. W jej własnym wykazie projektów równolegle znajdują się badania „Rebranding instytucji finansowych” (2016), „Rebranding wyższych uczelni” (2017–2018) oraz właśnie finansowany przez miasto projekt ZABERD dotyczący brandingu i strategii przedsiębiorstwa. Był to więc okres bezpośrednio poprzedzający wydanie jej książki habilitacyjnej Rebranding. Strategiczna zmiana dla organizacji w 2019 r.