Wspomniałem ostatnio, że burmistrz mojej gminy potraktowały odmownie moją prośbę o pewne ułatwienie życiowe (po operacji złamanego kręgosłupa poruszam się z dużym trudem). Nie zdziwiłem się zbytnio bowiem w czasie kampanii prezydenckiej na bramie mojej posesji zawisł baner Karola Nawrockiego (jedyny w okolicy), a pan burmistrz popierał Rafała Trzaskowskiego.

Zaskoczyło mnie jednak coś innego. Kiedy ostatnio byłem w szpitalu przyjaciel przysłał mi SMS-a. Pytał, czy zapoznałem się z książką Piotra Woyciechowskiego. Zdzwoniłem dopytując się o co chodzi. Okazało się, ze Piotr, którego znam, obsmarował mnie brzydko.

W 1992 r., gdy byłem ministrem obrony w rządzie Jana Olszewskiego odmówiłem Woyciechowskiemu zgody na pewną czynność na terenie MON. Tłumaczyłem mu wtedy dlaczego nie mogę tego zrobić, ale najwyraźniej nie zapamiętał mojego wyjaśnienia.

W filmie „nocna zmiana” Wałęsa mówi, że „ich” nie wolno wpuścić do biur bo oni „daleko zaszli”. A następnie jest scena jak Pawlak informuje Wałęsę: Szeremietiewa i Macierewicza wezwałem będą odwołani. Według Wałęsy to my z Antonim „daleko zaszliśmy”.

W tamtym czasie nie tylko minister Macierewicz był podejrzewany o przygotowanie zamachu stanu. Byłem też wzywany przed komisję Ciemniewskiego badającej „zamachy”. Miałem podobno zamiar przeprowadzić przy pomocy komandosów aresztowanie prezydenta Wałęsę i 6 brygadą desantowo-szturmową obsadzić urzędy państwowe.

Byłem więc podejrzewany o zamach stanu podobnie jak ówczesny przełożony Woyciechowskiego minister Macierewicz.

Dlaczego Piotr – zanim oddał swoją książkę do druku – na poprosił mnie, abym przypomniał jaki był powód tamtej mojej odmowy?
………..
Foto: ławy rządowe w czasie odwoływania, a raczej obalania rządu premiera Olszewskiego.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.