Premier Donald Tusk: „Czasy pokoju się skończyły, era powojenna się zakończyła. Żyjemy w nowych czasach. W epoce przedwojennej”.
Wicepremier i minister obrony Władysław Kosiniak-Kamysz: „W obliczu największego zagrożenia dla suwerenności Polski od zakończenia II wojny światowej bezpieczeństwo jest nie tylko racją stanu, jest najważniejszym zadaniem w tej kadencji”.
……………………………….
Jednak państwo polskie ma kłopot z obronnością. Od 1989 r., gdy Polacy zaczęli odzyskiwać państwo, kolejne rządy zaniedbywały potrzeby sił zbrojnych, przemysłu obronnego, przygotowanie społeczeństwa do obrony.
Jak wyglądają dziś główne problemy z jakimi państwo polskie musi uporać się w sferze obronności?

REKLAMA

Kłopot piąty: Strategia
…………………………………………..
Józef Piłsudski uważał, że Polacy pozbawieni w rozbiorach własnego państwa zatracili zdolności myślenia strategicznego, wielu nie potrafi kalkulować całością sił państwa. Także współcześnie odnosząc się do tego problemu trzeba odnotować istotne ograniczenia polskiego myślenia w dziedzinie strategii. Możemy dostrzec w ośrodkach odpowiadających za obronność trudność w ujmowaniu problematyki bezpieczeństwa narodowego w wymiarze strategicznym, nawet z jej zrozumieniem.

Jak należy postępować w kwestiach obronności mówią przyjmowane strategie. Najważniejsza – strategia bezpieczeństwa narodowego i uszczegóławiające ją strategie resortowe, a wśród nich dotycząca obronności i wojska, zawierająca przyjęty/ustalony sposób obrony kraju tj. STRATEGIA OBRONNOŚCI

Polska nie ma opracowanej strategii obronności, co stawia pod znakiem zapytania wysiłki związane z modernizacją i rozbudową armii. Zasadne jest pytanie – czy podejmowane kroki, dotyczące zmian w strukturze sił zbrojnych systemie dowodzenia i modernizacji uzbrojenia mają sens, na coś się przydadzą w obliczu wojny.
Na razie istnieje przekonanie, że w wojsku dobrze jest mieć czegoś więcej: jak kupimy więcej czołgów czy będziemy mieli dywizję więcej niż mamy, to będzie lepiej. Niestety – to tak prosto nie działa.
Przygotowania obronne powinny bowiem zniechęcać napastnika, powstrzymywać go przed agresją na nasz kraj. Innymi słowy celem polskiej strategii obronności musi być wykreowanie sytuacji w której Polska wojny uniknie.
Mamy opracowaną i przyjęta w 2020 r. strategię bezpieczeństwa narodowego – powstaje kolejne pytanie: czy napaść Rosji na Ukrainę w 2022 r. coś w niej zmienia? W każdym razie należy zaktualizować strategię bezpieczeństwa narodowego i pilnie opracować STRATEGIĘ OBRONNOŚCI RP. Następnie sprawdzić, czy siły zbrojne RP będą w stanie ją zrealizować.
Powinien być przeprowadzony przegląd obronności państwa oceniający potencjał państwa i siły zbrojne RP. Wtedy okaże się, gdzie są braki i zdecydować jak je usunąć. Dopiero na podstawie strategii obronności można rozstrzygać jak liczna ma być armia, jaka ma być dowodzona, jaka ma być jej struktura, w co powinna być uzbrojona oraz jakie mają być wydatki obronne. Zmarnowano jak dotąd wiele lat, pojawia się obawa, że czasu nam zabraknie.
…………………………………………..
Dostrzegałem, że zwłaszcza w okresie drugiej kadencji rządów Zjednoczonej Prawicy zaczęto, lepiej lub gorzej, ale na serio, zajmować się obronnością Rzeczpospolitej. Nie wydaje się, aby obecna „koalicja 13 grudnia” chciała kontynuować wysiłki poprzedniego rządu.
Problem straconego czasu przedstawiłem w mojej wydanej przez Bellonę książce „Stracone dziesięciolecie”, lata 2007-2017. Jeśli będziemy nadal nieprzygotowani to w razie wybuchu wojny okaże się, że cały okres III RP był czasem straconym.

Przedstawiłem w pięciu odcinkach pięć najważniejszych – moim zdaniem – problemów jakie w sferze militarnej MUSIMY rozwiązać, jeśli chcemy zagwarantować bezpieczeństwo Polakom. Pytanie: ilu Polaków to rozumie i ilu tego chce?

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.