Nie rzucim ziemi skąd nasz ród!

 

Rota, której słowa ułożyła wierszem przed 111 laty na Śląsku Cieszyńskim, w roku 1908 Maria Konopnicka jako protest przeciw wywłaszczeniom w zaborze pruskim i germanizacji, a melodię skomponował do niej w roku 1910 Feliks Nowowiejski, nadając jej to brzmienie, które rozpopularyzowało ją jako jedną z najbardziej znanych polskich melodii, należy do kanonu polskich pieśni patriotycznych, narodowych i uważana jest za pieśń hymniczną, która konkurowała z Mazurkiem Dąbrowskiego do miana hymnu narodowego.

Słuchając jej melodii stają mi przed oczami wszystkie najbardziej tragiczne i wzruszające chwile i obrazy walecznej, i dumnej polskiej historii, bitwy o polską niepodległość, „Za wolność naszą i waszą”, powstania narodowe, zrywy szaleńcze i krwawe, wytrwała walka pokoleń polskiego ducha niepodległości o wolność w komunistycznej Polsce, której dziedzictwem jest nasza niepodległość, i nieustanne zmagania z wciąż powtarzającymi się na różnych płaszczyznach i obszarach polskiej państwowości i tożsamości kulturowej zagrożeniami jej suwerenności i niepodległej odrębności duchowej, ekonomicznej i kulturowej, wyrastającej jednak głęboko z tradycji chrześcijańskiej i dziedzictwa europejskiego.

Warto więc zacytować Rotę i dzisiaj w całości, w 101 lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Jej przekaz nie zmienił się przez ten czas ani na trochę, zaś o polską niepodległość i wolność, która jak mówił Św. Jan Paweł II należy, jak pokazuje nam historia ostatnich dekad i lat, walczyć codziennie i starać się nieustannie, bo nie jest nam dana i nigdy nie była dana raz na zawsze. Zmagamy się o nią dumnie do dziś dnia, niosąc polski sztandar i flagę na marszach niepodległościowych, w sercu i duszy, gdziekolwiek jesteśmy, głosząc prawdę o polskiej historii  jej pięknej tradycji, wierze, i kulturze, i będziemy musieli czynić to dalej by nasza Ojczyzna przetrwała kolejne dekady i epoki a następne pokolenia Polaków mogły się cieszyć jej wolnością, nie zapominając o konieczności obrony jej najważniejszych elementów: granic, kultury, wiary przodków, języka, gospodarki, ekonomii i rozwijać je jak najlepiej i najefektywniej dla naszych potomnych. Dzisiaj słowa Roty są nadal aktualne i nadal żywe, i niech takimi trwają dalej w naszej kulturze i świadomości. Tak nam dopomóż Bóg!

 

Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród.
Nie damy pogrześć mowy.
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep piastowy.
Nie damy, by nas gnębił wróg.

Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!

Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy Ducha,
Aż się rozpadnie w proch i w pył
Krzyżacka zawierucha.
Twierdzą nam będzie każdy próg.

Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!

Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz
Ni dzieci nam germanił,
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił.
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg.

Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!

Nie damy miana Polski zgnieść
Nie pójdziem żywo w trumnę.
Na Polski imię, na jej cześć
Podnosim czoła dumne,
Odzyska ziemię dziadów wnuk.

Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!