Wycieczki po prowincji mazowieckiej

Od dwóch lat, gdy mam wolną niedzielę, urządzam sobie wycieczki po Mazowszu. Jako Ślązak, z pochodzenia i przekonania. I z przekory.

REKLAMA

Ludzie na Mazowszu są wyraźnie biedniejsi od tych na Śląsku, ale za to bardziej otwarci. Bardziej uczuciowi. Na Mazowszu więcej jest lasów iglastych, u nas są mieszane. Jest mniejszy wybór kiełbas, za to większy asortyment produktów nabiałowych. Śląsk to świnie, a Mazowsze to krowy.

Dziś w zakrystii bazyliki w Węgrowie ogladaliśmy legendarne zwierciadło Twardowskiego oraz obraz przedstawiający czasy ostateczne. W bazylice było całkiem sporo ludzi po godz. 17:00, część młodych zbierała pieczątki od lokalnego duszpasterza.

Loretto – osada, którą odwiedziliśmy w pierwszej kolejności sprawiała wrażenie bardzo schludnej i dobrze zarządzanej. Węgrów, jakkolwiek zrobił dobre wrażenie, w moim poczuciu zasługuje na więcej. I temu też kibicuję.

O autorze: Radosław Zenderowski

Urodzony na jesieni 1974 r., profesor zwyczajny, marzyciel i cudotwórca; dumny ojciec Aleksandry i Marcela; wirtualny hodowca niezliczonego stada kapibar i niewirtualny trzech świń morskich; środkowoeuropejski i bałkański włóczęga, założyciel i kierownik Studia Turystyki Nieodpowiedzialnej oraz Sekcji Patoturystyki Dworcowej Nielegalnej Organizacji Turystycznej; ze skłonnościami do nielegalnego przekraczania granic państwowych; moralny terrorysta, propagator przemocy poprzez poezję; ambasador Świata Równoległego; czołowy przedstawiciel Minionej Epoki; Przewodniczący Rady Ocalenia Narodowego Ludowej Republiki Wielkiej Kapibary (La Republica Populorum della Capibara Grande); głęboko zakonspirowany wewnętrzny emigrant; zagorzały przeciwnik sportu, zwłaszcza kolarstwa i biegactwa; swego czasu zagorzały pływak i ratownik wodny; szczęśliwie parokrotnie uniknął skazania prawomocnym wyrokiem sądowym; z wykształcenia technik-hotelarz; od kilku lat udający intelektualistę i myśliciela.