W 1920 r. Lenin sformułował polityczny testament dla swych następców: „Wszędzie Niemcy są naszymi pomocnikami i sprzymierzeńcami. Chwilowo nasze interesy są wspólne. Rozdzielą się one i Niemcy staną się naszymi wrogami w dniu, kiedy zechcemy się przekonać, czy na zgliszczach starej Europy powstanie nowa hegemonia germańska czy też komunistyczny związek europejski”.

REKLAMA

O tym dobrze też wiedzą Niemcy – kto będzie w Europie górą: Prusacy, czy Moskale?

Zanim jednak do tego dojdzie Niemcy i Rosjanie bywają sojusznikami w dziele podporządkowywania sobie sąsiadów. A jak już ze sobą graniczą wtedy biorą się z łby. Taki sojusz może trwać dłużej (rozbiory I Rzeczpospolitej 1795 – wybuch I wojny światowej 1914) lub krócej (pakt Ribbentrop-Mołotow 1939 – atak Niemiec na Rosję 1941).

Hitler i Stalin zdawali sobie sprawę, że mają do osiągnięcia cele różne i wykluczające się. Uznali jednak, że zarówno stworzenie „hegemonii germańskiej”, jak i zbudowanie „komunistycznego związku” w Europie nie będzie możliwe, jeśli wcześniej nie zniszczą Polski, która utrudniała Niemcom marsz na Wschód, a Rosjanom na Zachód. Dlatego „sojuszniczym” zamiarem było usunięcie polskiej zawalidrogi, aby móc później realizować własne plany.

Dziś Berlin waha się: czy uda się odbudować dobre relacje z Rosją po zyskaniu pokoju na Ukrainie, czy należy wykorzystać siły jakimi może dysponować Europa i zdominować Europę wschodnią pokonując Rosję.
W tym drugim przypadku Niemcy musiałyby pozbyć się kurateli USA. Jeśli to się uda byłaby to jakaś współczesna wersja operacji Barbarossa z 1941 r.

Entuzjaści współpracy z Niemcami, są dziś tacy w Polsce, mogą być zachwyceni – znowu pojawia się szansa wspólnego marszu na wschód, czego nie chciała w 1939 r. niemądra „sanacja”!

Pojawia się pytanie: czy Niemcy będą starały się wspólnie z Rosją doprowadzić do rozbiorów Międzymorza, czy raczej będą budować jakieś własne Lebensraum?
——————————
Uwaga: Polska znowu może przeszkadzać tylko teraz będzie mieć za sojusznika USA, a nie Francję, jak to było w 1939 r.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.