1 marca 1951 roku komuniści zamordowali ostatni (czwarty) Zarząd Główny organizacji Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość. Zginęli oficerowie Wojska Polskiego, do końca wierni Ojczyźnie.

O godzinie 20:20 w warszawskim więzieniu na Mokotowie został zamordowany strzałem w tył głowy (katyńskim)

major Mieczysław Kawalec ps. „Żbik”

Absolwent i asystent na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Podporucznik rezerwy piechoty WP. W 1939 r. walczył w obronie Lwowa. Od 1940 r. w ZWZ-AK: dał się poznać jako wybitny oficer wywiadu, był zastępcą komendanta i komendantem w Obwodzie AK Rzeszów.

Od 1945 r. kierownik wywiadu Okręgu Rzeszowskiego WiN; sukcesy odnotowały jego zespoły wywiadowcze sieci terenowej. Dzięki wtyczkom zdobywały cenne informacje z komunistycznego aparatu bezpieczeństwa, wojska, partii, administracji. Został zastępcą kierownika Okręgu Krakowskiego WiN. Kierował Wydziałem Informacji i Propagandy IV Zarządu Głównego WiN. Po aresztowaniu Cieplińskiego i Lazarowicza pełnił krótko obowiązki prezesa (ostatniego) prezesa IV Zarządu Głównego WiN.

Aresztowany 1 lutego 1948 r. w Poroninie.Wraz z pozostałymi członkami Zarządu Głównego WiN poddany nadzorowanemu przez NKWD ciężkiemu śledztwu. Jednym z przesłuchujących Majora był słynący z okrucieństwa ubek Jerzy Kędziora.
Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie po procesie pokazowym 5–14 października 1950 r. skazał Kawalca na czterokrotną karę śmierci. Został zamordowany strzałem w tył głowy 1 marca 1951.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.