Zwykle zaczyna się od zauroczenia i fascynacji. Potem wielka miłość i wydaje się, że bez naszego Romea nie potrafimy żyć. Przejawy jego zazdrości traktujemy jako pikantny dodatek w życiu erotycznym ,, Zazdrosny znaczy kocha,,. W wielu związkach kobiety bawi i podnieca zazdrosny partner. Ale do czasu. Czar pryska kiedy nuta zazdrości przeradza się w obsesyjną zaborczość i podejrzliwość…

Zespół Otella to zaburzenie psychotyczne, które najczęściej dotyka mężczyzn nadużywających alkohol, ale nie jest to regułą. Odczuwają oni patologiczną zazdrość o partnerkę i notorycznie podejrzewają ją o zdradę. Jednak stan ten nie jest wynikiem racjonalnego osądu, lecz urojenia. Jakie są przyczyny choroby? Jakie są jeszcze objawy zespołu Otella? Czy leczenie tej choroby psychicznej jest możliwe? Jak mogą sobie radzić osoby, których partner cierpi na zespół Otella?

Zespół Otella, inaczej obłęd zazdrości, to psychoza urojeniowa zwykle spowodowana użyciem alkoholu. Chorzy, podobnie jak bohater tragedii Szekspira, od imienia którego pochodzi nazwa choroby, odczuwają patologiczną zazdrość o partnerkę i stale podejrzewają ją o zdradę, mimo że nie ma żadnych racjonalnych podstaw do podejrzeń. Stan ten jest bowiem wynikiem urojenia. Choroba najczęściej dotyka mężczyzn-alkoholików. Nie wiadomo jednak, dlaczego część nadużywających alkoholu zapada na zespół Otella. Istnieją także rzadkie przypadki zachorowania na obłęd zazdrości wśród kobiet i osób w podeszłym wieku, które cierpią na psychozę starczą w wyniku zmian neuronalnych.

Przyczyny – Nieuzasadnione podejrzenia o zdradę i patologiczna zazdrość wynikają z obniżonej samooceny chorego. Jednocześnie ma on świadomość, że swoim zachowaniem zniechęca do siebie partnerkę. Wówczas pojawia się lęk przed odejściem lub zdradą.

Dodatkowo ryzyko pojawiania się zespołu Otella zwiększa się, jeśli chory ma osobowość paranoiczną – zaburzenie osobowości, którego głównym objawem jest chorobliwa podejrzliwość.

Cierpiący na zespół Otella jest przekonany, że jest zdradzany, dlatego notorycznie oskarża partnerkę o posiadanie kochanków, którymi zwykle są sąsiedzi, przyjaciele, a nawet obcy ludzie. Wobec domniemanych kochanków, lub osób, które według niego uczestniczą w spisku i „ukrywają” przed nimi zdradę, potrafi być bardzo niemiły, a nawet agresywny. Należy pamiętać, że jeśli jest pijany  nie potrafi kontrolować swoich emocji i wówczas staje się bardzo niebezpieczny. A domniemane zdrady i emocje z nimi związane są pretekstem do częstszego sięgania po alkohol, co zwiększa ryzyko pojawienia się agresywnych zachowań.

W przebiegu choroby umysł mężczyzny z zespołem Otella zostaje zdominowany przez myśli o niewierności partnerki, dlatego wkłada bardzo dużo wysiłku w udowodnienie partnerce zdrady – podejmuje własne śledztwa w celu znalezienia dowodu niewierności (np. regularnie przegląda rzeczy osobiste partnerki, billingi, instaluje podsłuchy w domu, sprawdza jej bieliznę, wynajmuje detektywów). Posuwa się nawet do dyktowania co ma na siebie włożyć przed wyjściem do pracy a nawet sam kupuje jej garderobę. Oczywiście zebrane dowody są bardzo wątpliwe lub wręcz absurdalne (np. awizo z poczty). Jednak mimo ich braku i zapewnień partnerki o wierności, stan chorego nie zmienia się. Co ciekawe, chory może nawet odczytywać brak dowodów jako przebiegłość partnerki. W związku z tym niejednokrotnie domaga się przyznania się partnerki do wyimaginowanej zdrady, jednak co zaskakujące, przyznanie się do niej nic nie zmienia. Może tylko pogorszyć sytuację, ponieważ wówczas paranoik czuje, że ma jeszcze większe przyzwolenie na prześladowanie fizyczne i psychiczne partnerki. Może również  nastąpić eskalacja podejrzeń o kolejne zdrady. Wszystko dlatego, że osoba z zespołem Otella, jak wszystkie osoby cierpiące na psychozę urojeniową, nie dostrzega absurdalności swojego zachowania. Nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest chora, dlatego swoje urojenia uznaje za rzeczywistość. Psychoza alkoholowa rozwija się powoli, jednak im dłużej trwa, tym ryzyko gwałtownych, niekontrolowanych zachowań jest większe.

Leczenie. Jakie leki stosuje się w leczeniu chorych z zespołem Otella?

W przypadku zespołu Otella zazdrość towarzysząca uzależnieniu od alkoholu nie mija po utrzymaniu abstynencji i terapii alkoholowej. Konieczne jest leczenie psychiatryczne, które polega na podawaniu leków przeciwpsychotycznych. Jest jednak ono bardzo trudne z powodu braku krytycyzmu chorego i spożywania przez niego alkoholu. Dlatego leczenie może wynikać z nakazu sądowego.

Leczenie zespołu Otella może trwać do końca życia. Ryzyko to zwiększa się, im później choroba zostanie zdiagnozowana. Zatem, zanim zwiążemy sie z kimś na stałe, wsłuchajmy się dokładnie w nutki zazdrości. Rozczarowanie może być udręką, kiedy obudzimy się w filcharmoni bez możliwości opuszczenie koncertu…