Historia Żydów na ziemiach polskich liczy sobie ponad 1000 lat. Od decyzji Kazimierza Wielkiego królestwo polskie stało się przystanią bezpieczeństwa dla Żydów z całej Europy w tym z Niemiec, Węgier, Francji, Austrii, Hiszpanii, Portugalii, Kijowa, Moskwy. To tu na przestrzeni wieków w Polsce znajdowali schronienie, gdy dochodziło do ich pogromów i wypędzania z całej Europy.

REKLAMA

Współcześni nazywali ówczesną Polskę rajem dla Żydów paradisus ludaeorum, a szesnastowieczny rabin krakowski Mojżesz ben Israel IIsserles podkreślał, że„jeśliby Bóg nie dał Żydom Polski, jako schronienia, los Izraela byłby rzeczywiście nie do zniesienia”.

W okresie międzywojennym Mała Konstytucja z 20 lutego 1919 r. zapew­niała wszystkim mieszkańcom jednakowe prawa obywa­telskie. Gwarantowała im równość wobec prawa, prawo do ochrony ze strony władz państwowych, wolność religii, sumienia i możliwość swobodnego zrzesza­nia się, kształcenia, wyda­wania prasy i innych materiałów drukowanych, możliwość prowa­dzenia działalności gospodarczej, społecznej i politycznej, wreszcie samorząd w postaci gminy wyznaniowej. Dzięki niej Żydzi kontynuo­wali swą odrębność narodową, jako autonomiczna grupa, korzystając z pełnych uprawnień konstytucyjnych i opie­ki państwa, a jednocześnie posiadali dodatkowe własne prawa, sądy, odrębne szkolnictwo, które rząd polski subsy­diował oraz respektował soboty, jako święto żydowskie. Żydowskie gminy wyznaniowe same rozdzielały pieniądze przyznane przez państwo na cele społeczne i oświatowe, wydawały własną prasę (130 pism w języku hebrajskim), funkcjonowało 15 teatrów. Zatrudniani byli w wymiarze sprawiedliwości, w szkolnictwie, administracji państwowej, wojsku i policji.

II RP stworzyła im warunki optymalnego rozwoju we wszystkich dziedzinach życia. Mimo tego, że stanowili zaledwie 10% przedwojennej populacji mieszkańców Polski ich odsetek na studiach uniwersyteckich był nieproporcjonalnie wysoki.

Mogli swobodnie chodzić do synagog, czytać żydowskie gazety i posyłać dzieci do szkoły polskiej lub żydowskiej. 
W czasie II wojny światowej Polacy udzielali Żydom pomocy:

1. humanitarnej – mimo grożącej kary śmierci dla każdego Polaka, który udzieli schronienia Żydowi lub pomoże mu w inny sposób, Polacy uratowali dziesiątki tysięcy Żydów. W związku ze stosowaną przez okupantów zasadą odpowiedzialności zbiorowej ofiarą represji padały rodziny opiekunów, a niekiedy także całe lokalne społeczności (m.in. około 150 Polaków zostało zabitych w masowych egzekucjach we wsiach Białka w lesie Parczew i w Sterdyni koło Sokołowa Podlaskiego, za wszechstronną pomoc, jakiej udzielili Żydom).

Emanuel Ringelblum, kronikarz getta warszawskiego, pisał w swoim pa­miętniku o wojennym fenomenie powszechnej i szeroko zakrojonej pomocy Żydom. „Słyszałem od Żydów z Główna (na północny wschód od Łodzi), jak wieśniacy pomagali im przez całą zimę. Żyd, który szedł do wsi w poszukiwaniu jedzenia, zazwyczaj wracał z torbą ziemniaków […]. W wielu wsiach ludzie okazywali Żydom otwarte współczucie. Rzucali chleb i inne jedzenie (przez płot z drutu kolczastego) do obozów znajdujących się w ich sąsiedztwie”.

2. zwalczali szmalcowników – udowodnione przejawy wydawania Żydów Niemcom podlegały karze śmierci orzekanej przez tajne sądy podziemne wykonywane przez oddziały bojowe Kedywu,

3. militarnej – żydowskie organizacje bojowe uzyskały od członków polskich organizacji podziemnych również pomoc militarną (zaopatrzenie w broń, instruktaż oraz bezpośrednią pomoc militarną),

4. dyplomatycznej – Raporty Pileckiego i Jana Karskiego.

Gdy przeczytałam w Internecie, że ponad 50 członków Kongresu z obu Partii, Demokratów i Republikanów, wysłało list do Departament Stanu, w którym piszą „Apelujemy do was abyście dołączyli do nas i organizacji działających na rzecz praw człowieka w walce z antysemityzmem, ksenofobią i wszelkimi formami nietolerancji, wzywając rządy Polski i Ukrainy do jednoznacznego odrzucenia wszelkich form zniekształcenia Holokaustu oraz honorowania nazistowskich kolaborantów, i do pełnego ścigania antysemickich przestępstw” oraz proszą Departament Stanu o „szczegółowe wskazanie kroków podjętych przez rząd Stanów Zjednoczonych w celu monitorowania przypadków zniekształcenia Holokaustu i zapewnienia, że USA nie wspierają ani nie finansują grup i osób promujących lub uzasadniających antysemityzm”, to zastanawiam się, o jakim antysemityzmie mówią skoro wg raportu nt. antysemityzmu w krajach UE opracowanego przez Agen­cję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) wynika, że w lat 2006-2016 najwięcej incy­dentów na tle antysemickim zarejestrowano w:

Niemczech – 1468,
Wielka Brytania – 1308,
Austria – 477,
Holandia – 428
Fran­cja – 355
Polsce – 101 i ta liczba systematycznie spada.

Z roku na rok coraz większa liczba europejskich Żydów opuszcza zachodnią część naszego kontynentu. Agencja Żydowska, poinfor­mowała, że w związku ze wzrostem ataków o charak­terze antysemickim imigracja Żydów z Europy Zachodniej do Izraela osiągnęła rekor­dowy poziom.

Wielka migracja wciąż nabiera tempa.

Europę zachodnią opuściło w:
2014 r. – 7 tys.
2015 – 10 tys.
2016 – 14 tys.

Eksperci nie mają wątpliwości, że ma to związek z nabierającym na sile w błyskawicznym tempie antysemityzmem w zalanych muzułmanami krajach Europy zachodniej, chodzi głównie o Francję, Niemcy, Wielką Brytanię i Belgię.

Oczywiście amerykańscy kongresmani tego nie wiedzą i nie widzą, że Żydzi w Izraelu masowo ubiegają się polskie obywatelstwo​, „kraju słynącego z antysemityzmu” i je dostają.

Wg naszego MSZ, w kolejnych latach wydaliśmy w Tel Awiwie następującą liczbę paszportów:

2002 – 448,
2003 – 144,
2004 – 428,
2005 – 476,
2006 – 714,
2007 – 829,
2008 – 835,
2009 – 2 397,
2010 – 2 508,
2011 – 1 822,
2012 – 2 045,
2013 – 2 727.

ale za to doskonale są poinformowani o antysemityzmie w Polsce i potrzebie szczególnego monitorowania sytuacji w naszym kraju, ponieważ objawia się on poprzez umożliwienie:

Funkcjonowania Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emanuela Ringelbluma,

Działanie Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich, w którego skład wchodzi osiem gmin żydowskich w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Łodzi, Szczecinie, Katowicach, Bielsku-Białej i Legnicy. W mniejszych skupiskach żydowskich działają filie Związku. Pewne konkretne projekty wspiera Ministerstwo Kultury i Sztuki,

Powstania Muzeum Historii Żydów Polskich Polin dokumentujące wielowiekową historię Żydów w Polsce Na jego budowę wydano 320 mln złotych, z czego zdecydowana większość to pieniądze podatników. Z budżetu państwa i budżetu Warszawy na inwestycję wydano w sumie 180 mln złotych. Każdy podatnik wyłożył, więc ponad 7 złotych. I co roku dokłada na jego funkcjonowanie,

Podjęcie przez władze RP decyzji o powstaniu w najbliższym czasie Muzeum Getta Warszawskiego, które będzie opowiadało nie tylko o tym większym getcie, ale także o wszystkich innych; będzie także takim warszawskim, polskim odpowiednikiem Muzeum Holokaustu,

Przekazanie Fundacji Dziedzictwa Kulturowego 100 mln zł na prace porządkowe i konserwatorskie na Cmentarzu Żydowskim przy Okopowej w Warszawie,

Organizowanie od lat Dni Kultury Żydowskiej, w polskich miastach Od 1999 r w Gdańsku, w Olsztynie od 2016 roku pod nazwą Festiwal Mendelsohna, Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie, podczas których organizowane są liczne koncerty, wykłady, nauka języka hebrajskiego, okazjonalnie wystawy, wieczory autorskie i odczyty poezji hebrajskiej pokazy filmów, prezentowana jest zarówno tradycyjna jak i współczesna kultura.

Organizowanie od 15 lat przez Słupski Ośrodek Kultury, wraz ze Stowarzyszeniem Kulturalny Punkt Zapalny i Młodzieżowym Centrum Kultury – Kinem  Rejs kilkudniowe spotkania z kulturą żydowską. Przyjmują one bardzo różnorodne formy – od debat i wykładów, poprzez pokazy filmowe, warsztaty muzyczne, kulinarne, etnograficzne, aż po koncerty i inscenizacje teatralne,

Odbywanie się od 2004 roku w Warszawie Festiwalu Kultury Żydowskiej – Warszawa Singera, – podczas którego prezentowane są m.in. żydowski teatr, muzyka, filmy, widowiska i wystawy. Jednym ze stałych punktów programu są również warsztaty kuchni koszernej, tańca, piosenki, wycinanki, ceramiki i kaligrafii. Oprócz tego organizowane są liczne wykłady i tematyczne grupy dyskusyjne poświęcone kulturze jidysz,

Wspólna wystawa  w Zachęcie   Narodowej Galerii Sztuki z Gminą Żydowską w styczniu 2017 roku poświęcona wybitnemu rzeźbiarzowi Abrachamowi Ostrzedze, którego dzieła znajdują się na cmentarzu na Okopowej.

Wydawanie prasy żydowskiej,

Działanie szkół i uczelni żydowskich w Polsce, których nie musi strzec policja i wojsko jak to ma miejsce na Zachodzie.

To nie w Polsce, ale we Francji ponad 300 francuskich dygnitarzy oraz gwiazd podpisało apel, w którym sprzeciwiają się rosnącej fali antysemityzmu w ich kraju. Wśród sygnatariuszy otwar­tego listu znaleźli się zarówno były prezydent Francji Nicolas Sarkozy, jak i aktor Gerard Depardieu.

Natomiast w Niemczech ulicami Berlina oraz kilku innych niemieckich miast przeszły tysiące ludzi, którzy domagają się działań mających powstrzymać rosnącą falę antysemityzmu, jaka przetacza się przez ich kraj. – Nie możemy pozwolić, aby antysemityzm stał się ponownie normalnością w Niemczech – oznajmił szef resortu dyplomacji Heiko Maas na łamach „Tagesspiegel”.

Gdy prześledzi się historię Żydów w Polsce i porówna z tym jak byli oni traktowani na przestrzeni wieków w Europie i porówna z panującym współcześnie antysemityzmem, to narzuca się pytanie:

Żydzi – cośmy wam uczynili, że tak nas nienawidzicie?

Foto: internet