Wielka jest liczba przedstawień tej sceny w sztuce. Naturalnie także i średniowiecznej. Kilka również wśród dzieł pochodzących z ziemi sądeckiej. Dwa już w moim mini-przeglądzie się pojawiły. Teraz ostatnie. Nie jest uważane za tak wybitne jak dwa poprzednie. Do tego to obraz dość mocno zniszczony. I zdecydowanie najmniej znany z całej trójki.
Zarazem jednak posiada pewien niezaprzeczalny urok. I myślę, że trzeba i o tym dziełku przypomnieć.
Jest to „Ukrzyżowanie” tzw. „Małe” z Korzennej, powstałe ok. 1460 r. Zgodnie ze swoją zwyczajową nazwą jest ono faktycznie wyraźnie mniejsze od „Ukrzyżowania” zwanego „Dużym”. To ostatnie to dość duży obraz o wymiarach 117×65 cm. „Ukrzyżowanie Małe” namalowane jest natomiast na desce wielkości 48,5×37,5 cm.
Obraz przedstawia Chrystusa ukrzyżowanego oraz u stóp Krzyża – po jednej stronie Najświętszą Marię Pannę – obdarzoną przez artystę nadzwyczaj subtelną, wręcz urzekającą urodą, ze złożonymi do modlitwy rękami, wpatrzoną w swego ukrzyżowanego Syna – oraz św. Leonarda; po drugiej św. Jana, którego postaci ledwie ślady są do dziś widoczne i z jego boku lepiej zachowaną postać św. Bernarda. Ciekawe jest tło – to rozgwieżdżone wieczorne niebo.
Jeśli chodzi o autorstwo obrazu, to Ewa Polak-Trajdos przypisała je tzw. Mistrzowi Maciejowickiemu – malarzowi działającemu około połowy XV w. na pograniczu małopolsko-spiskim, znanemu jako twórca kilku jeszcze obrazów pochodzących z ziemi sądeckiej.
Inni autorzy skłonni są utożsamiać autora „Ukrzyżowania Małego” z twórcą pozostałych dzieł z Korzennej, a zatem z tzw. „Mistrzem z Korzennej”.
Czy więc mamy tu do czynienia z jednym i tym samym artystą? Czy Mistrz z Korzennej jest identyczny z Mistrzem z Maciejowic? A może chodzi tu o ten sam warsztat (pracownię)?
Oczywiście to problem dla historyków sztuki.
Niewątpliwie chodzi tu w każdym razie o jedno środowisko artystyczne – XV-wiecznej gotyckiej „szkoły sądecko-spiskiej”.
Podobnie jak pozostałe dzieła z Korzennej „Ukrzyżowanie Małe” znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, w Pałacu Biskupa Erazma Ciołka.
Zostaw komentarz