Analizując ostatnio dane o dostawach sprzętu na Ukrainę, o szacowanej ilości przeszkolonych Rezerw, a także o tym jakie ostatnio dostali silne zaplecze i wsparcie gospodarczo-finansowe (przypomnę UE bardzo szeroko otworzyła [...]
Wyjątkowa wizyta Trzydniowa wizyta Ministra Obrony Narodowej Mariusza Błaszczaka w USA do kurtuazyjnych wizyt nie należy. Jest to wizyta wyjątkowa, zarówno ze względu na czas jej trwania jak i na [...]
Obecnie wojna przenosi się na Wschodnią Ukrainę, gdzie dominuje step i duże przestrzenie. Tam wygra ten kto będzie panował w powietrzu, miał lepszą obronę przeciwlotniczą a przede wszystkim dysponował sprzętem [...]
„Dziś Polska Grupa Zbrojeniowa, nadzorowana przez MON, (…) Jest gotowa realizować kontrakty bez żadnych pośredników” – twierdził wiceprezes PGZ Maciej Lew Mirski, w wywiadzie dla Dziennika.pl, w marcu 2016 roku. Minęły dwa lata od tych ważkich słów, a mamy dowód, że ani samodzielnie, ani przez pośredników PGZ nadal nie potrafi wyeksportować broni za granicę, choćby kontrakt podano jej na tacy.
Kontynuacja części pierwszej. Relacja z ćwiczeń Dragon 17. #wojskopolskie #Dragon17 #Dragon #17 #ćwiczenia #mon #AntoniiMacierewicz
Premier Beata Szydło: „Antoni Macierewicz jest tym politykiem, który gwarantuje, że polska armia zostanie odbudowana, będzie sprawna, silna i będzie ważnym elementem Sojuszu Północnoatlantyckiego” Już od roku na stronach MON, ćwiczenia Dragon 17 były zapowiadane jako jedne z największych od wielu lat. Ale mimo propagandy sukcesu i zaklęć Pani Premier oraz ministra Antoniego Macierewicza o „odbudowanej, silnej armii”, rzeczywistość na manewrach Dragon 17, okazała się zgoła zupełnie inna. Skala upadku i „ukrainizacji” armii zaskoczyła nie tylko ćwiczącą Rezerwę ale nawet zawodowych oficerów. Co się stało na Dragonie 17, że nawet media zaczęły skrzętnie ukrywać ten temat?
Bardzo szybko nowe ruchy polityczne obrastają „starymi” działaczami partyjnymi. To najpoważniejszy i podstawowy błąd wszelkich nowych formacji politycznych. Tak kiedyś było z PO, Samoobroną, czy ruchem Palikota. Czy będzie tak też z ruchem Pawła Kukiza? Gdyby udało się uniknąć Ruchowi Pawła Kukiza opisanych w tekście poniżej błędów, jest duża szansa że jego formacja polityczna osiągnęła by w nadchodzących wyborach wynik nawet powyżej 30%. Stała by się wówczas główną siłą polityczną w kraju, z możliwością realnej przebudowy sceny politycznej. Utopia? A czy utopią nie było jeszcze dwa miesiące temu dawanie wyniku 20% poparcia dla Pawła Kukiza w wyborach prezydenckich?
Logicznym się powinno wydawać iż znacząca część kampanii prezydenckiej powinna się toczyć wokół spraw szeroko rozumianej obronności. Jak to wygląda, to wszyscy wiemy – obaj kandydaci obiecują wszystko i zajmują się wszystkim, tylko nie tym co tak naprawdę będzie na nich nakładać obowiązek konstytucyjny.
Sam przetarg na śmigłowce dla polskiej armii trudno nazwać przejrzystym. MON oraz Rząd zrobił maksymalnie wszystko aby opinia publiczna miała jak najmniejszą wiedzę na temat etapów rozmów czy warunków technicznych przetargów. Utajniono dosłownie wszystko co było możliwe. Wszelkie wymagania, warunki przetargowe, nawet te najbardziej podstawowe, były i są niejawne. O ile można ukryć część wrażliwych danych, to zdecydowanie większość z nich powinna być już dostępna opinii publicznej już w roku 2013. Tym bardziej, że nie są one żadną tajemnica wojskową, a większość wywiadów zna na wylot możliwości techniczne i osiągi wszystkich maszyn wojskowych. Poza tym widać zbyt wiele niedociągnięć MON jak na dwa lata przygotowań przetargu. Na pewno porażką jest cena śmigłowca jak i ilość maszyn. A co najważniejsze z tym związane, porażka jednej platformy dla różnych rodzajów wojsk. Wbrew sugestiom MON, tak naprawdę dostaliśmy to, co nam wskazali inni, a nie to co oczekiwaliśmy (NH-90 i S-92/H92). Niestety w przypadku tego przetargu, z powodu wysokiej ceny, nie najnowszej konstrukcji maszyny oraz wątpliwego offsetu prawdopodobnie będzie można mówić o porażce.
Szum medialny wokół przetargu na śmigłowce, skupił się głównie wokół spraw drugorzędnych i błahych dla przetargu, nie zauważając tego co jest istotne ani tego, że kupujemy najdroższe śmigłowce świata ani tego, że warunki offsetowe są pisane palcem na wodzie i że znowu ograniczamy nasze siły zbrojne, będzie mniej eskadr, dywizjonów śmigłowców. Nie są to rzeczy wyssane z przysłowiowego palca, tylko oparte na twardych cyfrach. PS. w drugiej części zaskakujące cyfry ad przetargu!
