…nie istnieje taki podział: po jednej stronie rzeczywistość, a po drugiej – fikcja. Jest tylko poszukiwanie prawdy, rodzaj śledztwa, tropienia kondycji ludzkiej.*
1.
W pewnym mieście żył starszy człowiek.
Żona go odumarła już dawno zostawiając jedynego syna.
Cały jego dobytek prócz małego domku na przedmieściu stanowił koń.
Znajomi przychodzili do człowieka i namawiali go, żeby go sprzedał, bo wtedy zarobi parę denarów i na jakiś czas polepszy swoje życie.
Aż pewnego dnia koń uciekł ze stajni.
– Co za niedobre wydarzenie – mówili znajomi. – Popatrz, mogłeś go sprzedać, albo zabić na mięso. To bardzo złe, co się stało.
– Ani złe, ani dobre – odpowiedział człowiek. – Za mało wiem, by móc to ocenić.
2.
A po kilku dniach koń powrócił przyprowadzając ze sobą stado dzikich koni.
Człowiek nagle był bogaty.
I znów znajomi przyszli do niego, cmokali zachwyceni i mówili:
– Inszallah, co za cudowne wydarzenie. To bardzo dobre, co się stało!
– Ani złe, ani dobre – odpowiedział człowiek. – Cóż wiem, by móc to oceniać?
3.
I zdarzyło się, że kiedy syn człowieka ujeżdżał nowego rumaka spadł, i został przez niego stratowany.
Leżał w domu, ciężko chory.
Znajomi przyszli do człowieka i zaczęli rozpaczać.
– Popatrz, gdyby twój koń nie przyprowadził tego stada, twój chłopak nadal byłby zdrowy. A tak leży chory, i kto wie, kiedy wstanie? To bardzo złe, co się stało.
– Ani złe, ani dobre – odpowiedział człowiek. – Za mało wiem, aby to ocenić.
4.
Wiosną padyszach wezwał synów znajomych do wojska. Poszli daleko, na północ, na świętą wojnę.
Syn człowieka ciągle jeszcze leżał.
A kiedy już wstał z łóżka, i znowu dosiadł konia, z północy nadeszła wieść o wielkiej klęsce.
Wkrótce w domach znajomych zapanowała żałoba…
8.12 2025
_________________________
* Werner Herzog
fot. pixabay
Zostaw komentarz