Dostałem link do wypowiedzi jakiegoś polskiego notabla dla telewizji Trwam, który na „sterowane” pytanie dziennikarza tej telewizji o środki Polaków na kontach odpowiedział, że faktycznie jest ich owszem sporo i władze „myślą” jak je spożytkować. Osoba przesyłająca mi link pytała także o możliwość przyśpieszonych wyborów parlamentarnych.

Po wysłuchaniu wypowiedzi w telewizji Trwam uważam, że:

  1. Owszem władze mogą taki numer wyciąć, ale najpierw rzucą się na OFE. Tego jest ok. 150 mld zł;
  2. Potem mogą osobom, które mają wkłady ponad 200 tys. zł w jednym banku „zaproponować” „inne formy oszczędzania” – przymusowy zakup obligacji. Po to m. in. obniżono stopy procentowe – NBP; Innym też to mogą oferować, ale jako atrakcyjną formę oszczędzania – lepszą niż oferują banki. Te dopiero się wściekną, gdyż już oferowały ludziom wyższe stopy procentowe niż dotąd;
  3. Kolejne źródło pieniędzy dla budżetu to wzrost podatków, kary administracyjne za błahe powody, no i kredyty – w każdym z tych przypadków potencjalna inflacja działa na korzyść budżetu państwa – zwiększa się wpływ z podatków pośrednich: VAT, itd.
  4. A co do potencjalnych wyborów – PiS, gdy Duda wygra na pewno nie będzie do nich dążył. Zinterpretują to jako zgodę społeczeństwa na prowadzoną przez nich politykę;
  5. Jak Andrzej Duda przegra – PiS też nie będzie śpieszył się do wyborów, bo ich wynik może być różny. Będzie próbował rządzić w jakiejś zgodzie z potencjalnym zwycięzcą wyborów prezydenckich. Ograniczą proces legislacji do niezbędnych spraw – np. dostosowanie polskiego prawa do prawa unijnego itd.
  6. Ale w jakiejkolwiek sytuacji wcześniejsze wybory parlamentarne to groźba utraty stanowisk, a także w niektórych przypadkach obawa procesów i stanięcia przed Trybunałem Stanu. PiS do tego nie będzie się spieszył.
  7. Zresztą trzeba też pamiętać o tym, że w okresie tzw. pandemii udało się PiS-owi wprowadzić takie rozwiązania prawne i technologiczne, że może wyprzedzająco reagować na potencjalne bunty społeczne.

Fot. studioflara / Shutterstock

Autor: dr hab. Józef Brynkus, prof. UP Kraków
Pracownik Katedry Edukacji Historycznej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Pochodzi z rodu górali orawskich. Urodził się 5 kwietnia 1962 r. w Nowym Targu. W 1981 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Jabłonce, a w 1986 r. studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, broniąc pracę magisterską pt. „Obrońcy kresów wschodnich w czasach Zygmunta III Wazy” (promotor: prof. dr hab. Stanisław Grzybowski). W trakcie studiów był w latach 1985–1986 nauczycielem historii w krakowskich szkołach podstawowych nr 7 i nr 41. Od 1 września 1986 do 31 sierpnia 1987 r. odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy w Kędzierzynie-Koźlu i jednostce wojskowej w Żarach.

Od 1 października 1987 r. podjął pracę na macierzystej uczelni (WSP, później Akademia Pedagogiczna – obecnie Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej) jako asystent, starszy asystent, a następnie od 1996 r. adiunkt w Zakładzie Dydaktyki Historii Instytutu Historii; od 1 października uczelniany profesor w Katedrze Edukacji Historycznej. W 1996 r. obronił pracę doktorską zatytułowaną „Bohaterowie dziejów polskich w podręcznikach historii XIX wieku” (promotor: prof. dr hab. Jerzy Maternicki). Dodatkowo od 1 listopada 1992 r. do 31 sierpnia 1993 r. pracował jako nauczyciel-konsultant w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Bielsku-Białej. W 2013 roku opublikował rozprawę „Komunistyczna ideologizacja a szkolna edukacja historyczna w Polsce (1944-1989)”. Praca ta stawia w zupełnie nowym świetle edukację historyczną w Polsce Ludowej i same dzieje tego państwa, co spowodowane jest przywołaniem w niej dotąd nieudostępnianych źródeł historycznych. W 2014 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych.

Jest autorem ponad 80. artykułów naukowych (niektórych jako współautor) w języku polskim, angielskim, niemieckim i francuskim, prawie 170. haseł w encyklopediach historycznych i dydaktycznych. Tematyka publikacji dra hab. Józefa Brynkusa m. in. dotyczy: roli jednostki w dziejach, wizji bohaterów dziejów polskich i powszechnych w edukacji historycznej oraz popularyzacji dziejów, kształtowania tożsamości i świadomości narodowej, historycznej oraz społecznej Polaków przez edukację historyczną i inne procedury upowszechniania wiedzy o przeszłości w okresie od XIX do XXI wieku, doskonalenia procesu nauczania historii, metodologii historii i historiografii oraz dziejów komunizmu w Polsce Ludowej.

Wygłosił kilkadziesiąt referatów na polskich i międzynarodowych konferencjach naukowych (m. in. w Berlinie, Ostrawie i Preszowie). W Katedrze Edukacji Historycznej zajmuje się przygotowaniem nauczycieli do pracy w szkole. Prowadzi liczne prelekcje dla młodzieży szkolnej i różnych środowisk, w których odsłania mechanizmy funkcjonowania Polski Ludowej. Działa w Polskim Towarzystwie Historycznym oraz w Polsko-Czeskim Towarzystwie Naukowym. W 1981 r. aktywnie uczestniczył w działalności Niezależnego Zrzeszenia Studentów WSP, biorąc udział w strajku okupacyjnym uczelni, a potem wspierając hutników strajkujących w Hucie (wówczas im. Lenina) po wprowadzeniu 13 grudnia 1981 r. przez juntę gen. Jaruzelskiego stanu wojennego w Polsce.

W latach 2006–2010 był radnym Gminy Wieprz, a w okresie 2003–2007 także prezesem Ludowego Klubu Sportowego „Orzeł” Wieprz. W latach 2010–2012 był członkiem Prawa i Sprawiedliwości. Jest honorowym dawcą krwi odznaczonym w 2012 r. odznaką „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi”. Jest także zarejestrowany jako dawca szpiku kostnego. Ponadto wspiera działalność stowarzyszenia „Dać Szansę” z Wadowic. 25 października 2015 roku uzyskał mandat poselski z listy komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15 otrzymując 8615 głosów, był posłem VIII kadencji Sejmu RP. Od 1 marca 2020 roku pełni funkcję Rzecznika Prasowego Fiatowca.