Na początku marca wybrałem się po rogi. Na przełomie lutego i marca zrzucają rogi jelenie. Łosie zrzuciły już wcześniej. To dodatkowa okazja by trochę zarobić. Najpierw poszedłem na Krwawy Łuh. Boga tym razem nie widziałem i nie potrzeba, bo teraz czuję jego obecność wszędzie. Później wybrałem się na drugą stronę Pulwy, w stronę Klukowicz, gdzie była niegdyś stara „krepost”, czyli twierdzą, zwana też po naszemu „horodyszczem”. Można tam dostrzec resztki dawnej fosy i wałów. Wszystko zarośnięte krzakami i drzewami Archeolodzy znaleźli tam arabskie dirhamy. Ponoć już w X wieku bywali tam arabscy kupcy. Są plany, by tam wszystko wykarczować i postawić jakąś tablicę informacyjną.
Potem idę przez Jancewicze. Tam też było horodyszcze i istniało jeszcze w XV wieku ale ono jeszcze bardziej zapomniane. W Jancewiczach był też dwór państwa Jaczynowskich, który został za komuny zrujnowany a potem rozebrany przez okolicznych mieszkańców za czyimś pozwoleniem. Przed wojną uprawiano tu nawet szparagi, które sprzedawano do najlepszych hoteli w Warszawie. Potem przechodzę koło Zubacz, widzę krzyż w miejscu, zwanym Hałaczówką. Jak opowiadała Baba Wiera, mieszkańcy Zubacz, schronili się tu przed nadchodzącym frontem w roku 1944. Niemcy myśleli, że to baza partyzantów i zaczęli ostrzał. Ludzie wywiesili białe flagi, zrobione z prześcieradeł. Ktoś pojechał do niemieckiego sztabu i zabrał niemieckiego majora do Hałaczówki, by pokazać mu, że tam ukrywają się tylko cywile. Po wojnie miał z tego powodu problemy.
Po drodze tylko jeden róg znalazłem. Pewnie „Paluch” albo „Węgier” mnie ubiegli. A może po prostu za dużo rozmyślam, zamiast skupić się na szukaniu.
WAŃKA Z DOLINY PULWY
Zakończyłem pisanie kolejnej kresowej powieści w odcinkach. Zapraszam do czytania.
Postać Wańki, głównego jej bohatera, ma swój pierwowzór w osobie ś. p. Wańki Bomko z Wólki Nurzeckiej. Choć to powieść, a nie biografia, każda strona przesiąknięta jest autentyzmem kresowych losów. To hołd dla ludzi z Doliny Pulwy, na pograniczu Podlasia i Polesia – tych, których już nie ma, a którzy stworzyli duszę tej ziemi.
ODCINEK 1
PIJAK CO UDAWAŁ PIJAKA
ODCINEK 2
STRASZNY SEN WAŃKI
ODCINEK 3
SĘDZIA ZNAD PULWY
ODCINEK 4
PO SWOJOMU
ODCINEK 5
WAŃKA BACZYŁ BOHA
ODCINEK 6
NADIEŻDA Z SOLIDARNOŚCI
ODCINEK 7
REMONT, IMPREZA I WYNALAZKI
ODCINEK 8
W POSZUKIWANIU ROGÓW
ODCINEK 9
BARYSZ JAK ŚWIŃSKIE WESELE
ODCINEK 10
WIELKIE ODCHODZENIE
ODC. 11
WIELKI LOT
ODC. 12
BĘDĘ ZAGLĄDAŁ PRZEZ OKNO
Jeśli bliskie są Wam kresowe klimaty, gwara, humor podszyty nostalgią i opowieści o ludziach „z krwi i kości” – ta powieść jest dla Was.
Zachęcam do czytania, komentowania i udostępniania dalej – niech historia Wańki poniesie się szeroko.
Polski prawnik, dziennikarz i felietonista, były opozycjonista. Urodził się 11 kwietnia 1968 roku w Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1993), następnie studiów podyplomowych: ochrona środowiska na Universitas Istropolitana w Bratysławie (1994), prawo międzynarodowe w zakresie ochrony środowiska na University of Washington w Seattle (1997).
Od 1985 członek Federacji Młodzieży Walczącej w III LO w Gdyni, współorganizator tzw. przerw milczenia, kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. pisma „Monit” (z Maciejem Nowickim). Od 1986 uczestnik Ruchu WiP, redaktor pisma „A Cappella” (od nr. 2, 1986); 16 XI 1986 uczestnik pielgrzymki do grobu Ottona Schimka w Machowej; 16 XII 1986 współorganizator manifestacji w obronie Świadków Jehowy i więźniów sumienia przed Halą Olivia w Gdańsku. Wiosną 1988 współorganizator happeningu „Topienie Marzanny” (symbolizującej gen. Wojciecha Jaruzelskiego); zatrzymany, przetrzymywany w AŚ w Gdańsku; w V i VIII 1988 z innymi członkami WiP i Federacji Młodzieży Walczącej organizował Grupy Pomocy Strajkowej dla robotników Stoczni Gdańskiej im. Lenina, drukował ulotki, plakaty, zaopatrywał stoczniowców w żywność. W 1988 współzałożyciel Klubu Więźnia Granic (z Krzysztofem Galińskim, Wojciechem Błażkiem, Adamem Jagusiakiem, Małgorzatą Tarasiewicz), 11 XI 1988 z W. Błażkiem zorganizował demonstrację w urzędzie paszportowym pn. „Paszport dla każdego”; zatrzymany na 48 godz., skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 30 dni prac społecznych, po zignorowaniu tej kary skazany na 15 dni więzienia. Uczestnik wielu happeningów, m.in. koncertu kapeli Zbuntowana Publiczność na festiwalu zorganizowanym przez Krzysztofa Skibę w Łodzi, dwóch hyde parków: w Białogórze (1988) i Lubieszowie (1989). W VI 1988 współautor (z Januszem i Cezarym Waluszkami, Wojciechem Mazurem, Krzysztofem Galińskim) manifestu Międzymiastówki Anarchistycznej „Ruch Anarchistyczny – tak!”, przez krótki okres działacz MA.
1989-1990 w NZS na UG, członek Komisji Międzyuczelnianej, redaktor (z Bogdanem Kunachem, Maciejem Barańczykiem, Piotrem Owczarkiem, Jackiem Molestą, Klaudią Moszczyńską) pisma „Albo”. W 1991 współzałożyciel (z Mariuszem Romanem, Andrzejem Czaplickim) Wolnego Syndykatu Studentów, redaktor pisma „Via Spei”. 1994-1996 pracownik firmy ZWIK w Gdańsku, do 1995 dodatkowo specjalista ds. importu w firmie MOD-TAP w Starogardzie Gdańskim, 1998-2000 pracownik Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Premiera RP (naczelnik Wydz. Prawno-Organizacyjnego, następnie specjalista w Wydz. Poligraficznym), w 2000 specjalista w Departamencie Systemu Informacji MSZ, 2000-2001 pracował nad promowaniem w Internecie rządowych ośrodków wypoczynkowych, od 2001 utrzymuje się z prac dorywczych.
Nagrodzony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), medalem Za Udział w Strajku 1988 (2008), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.
20 I 1987 – 5 X 1989 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Alternatywa (mimo zamknięcia SOR inwigilowany do 9 IV 1990).
Zostaw komentarz