Major Hubal. Przez lata próbowano przedstawiać go jako romantyka oderwanego od rzeczywistości – odważnego, ale wojskowo nierozsądnego. Moim zdaniem to zbyt prosta i niesprawiedliwa ocena.
Hubal pokazał, jak można płynnie przejść od walki regularnej do działań nieregularnych, zachowując dyscyplinę, dowodzenie i wojskowy charakter oddziału. To nie była desperacja, lecz świadome dostosowanie się do nowych warunków wojny.
Co więcej, nie był wyjątkiem. We wrześniu i jesienią 1939 roku podobne działania podejmowało kilkudziesięciu polskich dowódców. Gdyby takich ludzi było więcej, okupant musiałby zapłacić znacznie wyższą cenę za opanowanie Polski.
Być może najwyższy czas przestać patrzeć na Hubala jak na „ostatniego romantyka”, a zacząć dostrzegać w nim jednego z pionierów polskiej wojny nieregularnej.
Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa.
Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu.
Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej.
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zostaw komentarz