Jesienią roku 2022 trafiła do księgarni i na portale e-bookowe wydana nakładem oficyny Esprit najnowsza książka Pawła Cwynara pt. Krzycz do woli. Kryminalno-detektywistyczna i wielkoformatowa powieść pisarza, który z innego, ciemnego przestępczego świata powrócił po długiej podróży do aktywnego życia twórczego i społecznego, dzierżąc w ręku sztandar przemiany poprzez wiarę w Boga i w człowieka, przeobrażając i łącząc cały ciąg upadków, nieszczęść, wzlotów, powstawania na nowo i wzruszeń, które są jego wielkim osobistym doświadczeniem w fundament swego pisarskiego warsztatu. Powieść pokazująca z nieubłaganym realizmem działalność świata przestępczego i tragedie ludzi, którym los nieszczęśliwym przypadkiem – jak mitologiczne fatum – każe się z nim brutalnie zetknąć. Ludzi żyjących obok nas, nieraz ciężko zapracowanych i ubogich a jednak szczęśliwych swoimi wielkimi marzeniami i nadziejami bezsilnych wobec zła, którego  nie sposób zrozumieć nie będąc kimś, kto rozpoznał je od wewnątrz. Powieść ta wywołała bardzo wielkie poruszenie wśród czytelników, których reakcje i recenzje mnożące się na internetowych portalach i w mediach publicznych oraz społecznościowych obiegają opinię publiczną.
  Jest to jednak także efekt twórczej drogi i pracy Autora, który w już roku 2016 zaskoczył świat wydawniczy i czytelniczy swoją niezwykłą pierwszą powieścią, pt. Wysłuchaj mnie proszę… – książką, która do dziś dnia doczekała się już trzech edycji i jest nadal bardzo popularna. To właśnie tutaj, w Wysłuchaj mnie, proszę… Paweł Cwynar zaprezentował czytelnikom po raz pierwszy swój nieszablonowy pisarski talent prozatorski, psychologiczną głębię, i umiejętność opowiedzenia pełnej duchowej wrażliwości historii, pokazując poprzez opisywane zdarzenia część swoich własnych doświadczeń i przemyśleń. To powieść wyjątkowa, która zadziwia i porusza czytającego do głębi, każąc otworzyć się jego refleksjom na zawarte w niej zmagania duszy młodego człowieka poszukującego drogi do wybawienia dla drugiej, ukochanej osoby, ratunku od śmierci i zatracenia. To książka – modlitwa, pokorna prośba i wezwanie kogoś, kto prosi o drugą szansę. Lub po prostu o jakąś szansę. Dzisiaj, w dobie tak wielkich ataków na wiarę i wstrząsów do jakich dochodzi w życiu publicznym i obyczajowym, jest ważnym i szczególnym świadectwem wiary i miłości.
Powieść wzbudza nadal wiele ciekawych reakcji a jedną z nich jest szczególna recenzja z czytelniczego portalu Między słowami autorstwa Zdzisława Szymańskiego. Postanowiłem przytoczyć ją za zgodą jej Autora w całości:

Warto przyznać się do wiary. Nie trzeba być wytrawnym literatem, żeby pisać o prawdach zasadniczych. Pan Cwynar nie musiał mnie przekonywać do swoich racji.

Wizja śmiertelnej choroby jest powodem do głębokich przemyśleń. Jest miejsce i czas, kiedy człowiek rozpada się na milion kawałków i nie ma sił pozbierać się. Wszystkie dotychczasowe problemy tracą znaczenie. Wszystko, co było, zostało tylko zapisane w pamięci. Teraz głowę wypełnia strach i niepewność. Przyszłości może już nie być. Pobyt na szpitalnym oddziale obserwacyjno-diagnostycznym kojarzy się ze strachem. Następny etap to onkologia. Wtedy jest czas na rozmowy, zwierzenia, na odsłanianie siebie, na wiarę i niewiarę. Czas na rozmowy, które ratują przed szaleństwem.
„Chorrroba, panie, ja tu przyszedłem umrzeć raz, a nie dwa razy”
Wysłuchaj mnie, proszę… Wyglądam, jak niebezpieczny bandzior. Trochę w tym prawdy, bo jestem recydywistą. Nie daj się zwieść pozorom… Jestem wrażliwy jak część ludzi wokół nas.
„Tylko prawdziwi mężczyźni nie wstydzą się łez. Kiedyś nigdy nie płakałem, bo się bałem.”
Wysłuchaj mnie, proszę… Nie cierpię czarnych, bo to złodzieje. Potrzebują coraz więcej pieniędzy. Stają w kościele i mówią, że Stwórca kocha ludzi! To kłamstwo! A może jednak nie… Zapiszę mój spadek misjonarzom.Wysłuchaj mnie, proszę… I zastanów się chłopcze, kim naprawdę jest dziewczyna, do której lgniesz jak ćma do światła.
„Naprawdę można się zakochać w zombie?”
Wysłuchaj mnie, proszę… babciu. Powiedz mi, dlaczego on mnie nie zauważa? Dlaczego jest wpatrzony w tę lalkę?
„- Wiem, wiem, dziecko drogie, ale przecież ci tłumaczyłam, że mężczyźni wcale nie są domyślni. Oni tylko przed kolegami udają takich znawców kobiet, ale jak przychodzi co do czego, to się okazuje, jacy to gamonie.”
Boże, Wysłuchaj mnie, proszę… Jestem przy Tobie, a może wkrótce stanę przed Tobą.
Szymon zawsze był jakiś inny. Nieśmiały, inteligentny, wrażliwy. Bardzo często się modlił i trwał w tym. Kiedy w jego najbliższym otoczeniu pojawiło się dwóch facetów, miał dziwne wrażenie, że nie jest sam. Jeden z nich uparcie czuwał nad swoim podopiecznym. Nawet wtedy, kiedy trzeba było uratować Pietruchową przed nadjeżdżającą lokomotywą. Dobrze, że Starażak miał krzepę, i podniósł obydwoje… A ten drugi, czarny, stał w kącie pokoju i patrzył tak, że skóra cierpnie.
„Wysłuchaj mnie, proszę…” to opowieść niezwykła. To świadectwo wiary i przyznanie do prostego ludzkiego strachu. Znalazłem tu piękną modlitwę. Na mojej półce stoi tomik wierszy ks. Twardowskiego, zatytułowany „Nie przyszedłem pana nawracać”. Szymon też nie walczył z wiatrakami niewiary. Po prostu mówił o tym, co dla niego najważniejsze. Pan Paweł Cwynar napisał książkę, w której napisał o problemach współczesnego świata: o chronicznym zakłamaniu, uczuciowej ślepocie, męskości i zniewieściałości. O podążaniu za medialną modą i upartą walką z wiatrakami. A wszystko to przekazał w nastroju głęboko religijnym, przemyślanym i naturalnym, jak chleb na zakwasie. Ta książka to rewelacja. Przeczytajcie ją koniecznie. Nie obawiajcie się o swoją zmianą światopoglądu. Nic nie wydarzy się przeciwko wam.
Zdzisław Szymański – Między słowami