Generał brygady Dariusz Wroński, dowódca 49 pułku śmigłowców bojowych (1999–2006); dowódca 25 Brygady Kawalerii Powietrznej (2008–2010); szef Wojsk Aeromobilnych (2010-2013); dowódca 1 Brygady Lotnictwa Wojsk Lądowych (2014–2015). opublikował na portalu „X” 20 lutego br. tekst nt. SAFE kierując go do prezydenta Karola Nawrockiego.

REKLAMA

To bardzo ważna opinia!
Warto ją poznać.
==============
SAFE = CHYTRY PLAN
Ja, odzieram PLAN do żywego betonu i tłumaczę, jak Niemcy budują parasol dla siebie a Europie Środkowej sprzedają „wystarczalność”.
…..
Panie Prezydencie,
Niemcy modernizują Bundeswehrę na najwyższym możliwym poziomie, kupując top-tier (najwyższej klasy, najlepszej jakości – RSz) technologie z USA, a równolegle budują europejski „parasol bezpieczeństwa” z własnych i francuskich systemów.

Państwom peryferyjnym w tym Polsce oferuje się w ramach SAFE sprzęt „wystarczający”, zgodny z ich kryteriami, ich tempem i ich interesem przemysłowym.
To nie jest teoria spiskowa. To realpolitik + przemysł + pieniądz + hierarchia w UE.

1) Jak grają Niemcy !
Bundeswehra:
•kupuje najlepsze dostępne systemy z USA,
bo:
•są sprawdzone bojowo,
•są natychmiast dostępne,
•dają przewagę jakościową, a nie „perspektywę rozwoju”.

Przykłady (fakty, nie opinie):
•F-35 jako „core” zdolności uderzeniowej i odstraszania nuklearnego NATO,
•Patriot/IBCS jako realna warstwa OPL tu-i-teraz,
•amerykańska C2, ISR, satelity, integracja sieciowa.

Brutalny wniosek: Niemcy nie ryzykują własnego bezpieczeństwa na rzecz „europejskich ambicji przemysłowych”.

2) A co robią „dla Europy”? Tu zaczyna się druga warstwa gry.
Berlin:
•promuje europejskie systemy (niemieckie i francuskie),
•pcha je jako „rozwiązania wspólnotowe”,
•buduje narrację: „interoperacyjność”, „suwerenność europejska”, „wspólna tarcza”.
Czyli:
•centrum → sprzęt top-tier (USA),
•peryferia → sprzęt „wystarczający”, „kompatybilny”, „europejski”.
To jest klasyczny model hegemona regionalnego.

3) SAFE jako narzędzie kontroli, nie solidarności.
SAFE:
•wiąże tanie pieniądze z zakupami europejskimi,
•zamyka drogę do USA nie formalnie, lecz finansowo,
•premiuje producentów z rdzenia UE (DE/FR).

Efekt praktyczny:
•Polska nie wybiera najlepszego sprzętu,
•Polska wybiera sprzęt, który „wolno” sfinansować,
•tempo, konfiguracja i rozwój są poza realną kontrolą Warszawy !

To jest mechanizm „compliance by debt”*) (czyli: strona zadłużona jest zmuszona do przestrzegania określonych zasad, procedur lub standardów (compliance) pod presją wierzyciela, który grozi wypowiedzeniem umowy, podniesieniem kosztów obsługi długu, blokady etc.)

4) Najważniejsze: hierarchia bezpieczeństwa. Nie mówimy o „zdradzie”. Mówimy o hierarchii:
Poziom Kto Co dostaje:
A. Niemcy Najlepsze systemy USA + pełna suwerenność decyzji
B. Francja Własne systemy + wpływ polityczny
C. Europa Środkowa (POLSKA) Sprzęt „wystarczający”, finansowany, ale warunkowany !!!
To nie jest partnerstwo. To jest architektura strefowa.

5) BRUTALNY wniosek:
Niemcy nie chcą, żeby Europa Środkowa była równie silna jak oni. Chcą, żeby była wystarczająco silna, by amortyzować uderzenie i wystarczająco zależna, by nie decydować samodzielnie.
SAFE nie buduje równowagi. SAFE cementuje asymetrię.

6) Co z tego wynika dla Polski (bez owijania w bawełnę)
Jeśli Polska:
•oprze modernizację głównie na SAFE,
•zaakceptuje kryteria „wystarczalności” ustalane w Berlinie i Paryżu,
TO:
•traci przewagę jakościową,
•traci swobodę decyzyjną,
•finansuje cudzy przemysł własnym długiem,
•i w razie kryzysu nie będzie w Tier-1 NATO, tylko w „warstwie buforowej”.

Konkluzja Niemcy biorą z USA to, co najlepsze dla siebie a Europie (i Polsce) sprzedają bezpieczeństwo „dozwolone”. Nie maksymalne SAFE jest narzędziem tej logiki, nie jej zaprzeczeniem…

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.