Varanasi – Benares miasto które odwiedził Issa – Jezus

W połowie września 2016 roku spędziłem kilka dni w Varanasi w Indiach. To miasto jest jednym z najstarszych miast świata cały czas zamieszkałym. Stare miasto to „wąskie uliczki, dużo ludzi, riksze, motocykle, rowery, dużo chodzących samopas zwierząt tak iż trzeba mieć oczy dookoła głowy aby z nikim się nie zderzyć lub nie nadepnąć albo mówiąc oględnie aby nie wdepnąć, ale jest pięknie”. Tak napisałem w swoich notatkach na Fecebooku. Przez następne lata odwiedziłem wielokrotnie wszystkie ważniejsze miasta nad Gangesem od Devprayag tj. od miejsca w którym jest geograficzna nazwa tej Świętej dla Hindusów rzeki a także Rishikesh czy Haridwar.

REKLAMA

Po przybyciu do Varanasi byłem zszokowany bardzo wysokim poziomem Gangesu po okresie monsunowym, ale w kilka dni rzeka opadła do prawie normalnego poziomu. Przez następne dni trwały prace porządkowe przy usuwaniu mułu ze schodów wszystkich Gath. Odwiedziłem kilka bardzo starych świątyń hinduskich (obecnie jest ich setki), przypatrywałem się pogrzebom ciałopalnym a także żywo obserwowałem ciekawe życie,

Miasto Varanasi znane również jako Benares lub Kashi znajduje się w stanie Uttar Pradesh w Indiach, 320 km na południowy wschód od stolicy stanu Lucknow i 121 km na wschód od Allahabadu. Jest głównym centrum religijnym w Indiach, jest ono najświętsze z siedmiu świętych miast (tzw. Sapta Puri) w hinduizmie i dżinizmie oraz odegrało ważną rolę w rozwoju buddyzmu i Ravidassii. Tutaj zgodnie z tekstem „Życie świętego Issy” (czyli Jezusa) z rękopisu z Klasztoru w Himis przebywał, studiował i nauczał Jezus.

Mark Twain napisał w 1897 roku o Varanasi: „Benares jest starsze niż historia, starsze niż tradycja, starsze nawet niż legenda i wygląda dwa razy starsze niż wszystkie razem wzięte”. Tutaj też Annie Besant założyła Central Hindu College, który później stał się podstawą utworzenia Banaras Hindu University w 1916 roku. Annie Besant założyła tutaj College, ponieważ chciała „zjednoczyć ludzi wszystkich religii w ramach ideału braterstwa w celu promowania indyjskich wartości kulturowych i do usunięcia złej woli wśród różnych grup ludności Indii. „ Należy przypomnieć, że Annie Wood Besant była angielską, femnistką, pisaką oraz drugą po Helenie Bławatskiej przywódczynią Towarzystwa Teozoficznego.

Varanasi było kulturalnym centrum północnych Indii od kilku tysięcy lat i jest ściśle związane z Gangesem. Hindusi wierzą, że śmierć tutaj i kremacja wzdłuż brzegów „świętej” rzeki Ganges pozwala przerwać cykl odrodzenia i osiągnąć zbawienie, czyniąc z niej główny ośrodek pielgrzymkowy. Miasto jest znane na całym świecie z wielu Ghatów tj. nasypów wykonanych w stopniach (schodach) z kamiennych płyt wzdłuż brzegu rzeki, gdzie pielgrzymi wykonują rytualne ablucje. Na szczególną uwagę zasługują Dashashwamedh Ghat, the Panchganga Ghat, the Manikarnika Ghat i Harishchandra Ghat, z których dwie ostatnie są miejscem, w którym Hindusi kremują swoich zmarłych. Tutaj przechowywane są hinduskie rejestry genealogiczne. W Rigweda, starożytnym indyjskim świętym zbiorze hymnów wedyjskiego sanskrytu, miasto jest określane jako Kashi od sanskryckiego rdzenia słownego kaś- „świecić”, dzięki czemu Varanasi znane jest jako „Miasto Światła” „świetliste miasto jako wybitna siedziba nauki”. Nazwa była również używana przez pielgrzymów z czasów Buddy.

Tradycyjna etymologiczna łączy „Varanasi” z nazwami dwóch dopływów Gangesu tworzących granice miasta: Varuny, wciąż płynącej w północnej części Varanasi oraz Assi, dzisiejszego małego strumienia w południowej części miasta, niedaleko Assi Ghat. Stare miasto położone jest na północnych brzegach Gangesu, ograniczone przez Varuna i Assi. Według mitologii hinduskiej Varanasi zostało założone przez Śiwę, jedno z trzech głównych bóstw wraz z Brahmą i Wisznu. Podczas walki między Brahmą i Śiwą, jedna z pięciu głów Brahmy została oderwana przez Śiwę. Jak było w zwyczaju, zwycięzca trzymał w dłoni głowę zabitego przeciwnika i pozwalał, by zwisała mu z ręki w akcie hańby i na znak własnej męstwa. Do pyska włożono również uzdę. W ten sposób Śiwa zhańbił głowę Brahmy i trzymał ją przy sobie przez cały czas. Kiedy przybył do miasta Varanasi, wisząca głowa Brahmy wypadła z ręki Śiwy i zniknęła w ziemi. Dlatego Varanasi jest uważane za niezwykle święte miejsce. Według legendy to tutaj Pandavowie, bohaterowie hinduskiego eposu Mahabharaty, odwiedzili miasto w poszukiwaniu Śiwy, aby odpokutować za grzech bratobójstwa, który popełnili podczas wojny.

Miasto to jest uważane za jedno z siedmiu świętych miast czyli Sapta Puri, które mogą zapewnić Mokszę obok takich miast jak; Ayodhya, Mathura, Haridwar, Kashi, Kanchi, Avanti i Dwaraka to siedem miast znanych jako dawcy wyzwolenia. Moksza w hinduizmie oznacza ostateczne wyjście poza krąg samsary i tym samym zaprzestanie przyjmowania kolejnych wcieleń po śmierci czyli zaprzestanie reinkarnacji. Jest to doświadczenie za życia, jakie towarzyszy całkowitemu rozpadowi identyfikacji z ego. To jest pragnienie wszystkich wiernych przybywających do Varanasi.

Przeprowadzone wykopaliska archeologiczne w 2014 roku doprowadziły do odkrycia artefaktów z 1800 roku pne, potwierdzające pogląd, że obszar ten był zamieszkały od bardzo dawna.

Varanasi stało się ważnym ośrodkiem przemysłowym słynącym z muślinowych i jedwabnych tkanin, perfum, dzieł z kości słoniowej i rzeźb. Uważa się, że Budda założył tu buddyzm około 528 roku p.n.e, kiedy to wygłosił w pobliskim Sarnath swoje pierwsze kazanie – „Wprowadzenie w ruch koła Dharmy”.

Słynny chiński podróżnik Xuanzang, znany również jako Hiuen Tsiang, który odwiedził miasto około 635 roku n.e., potwierdził, że miasto było ośrodkiem działalności religijnej i artystycznej oraz rozciągało się na około 5 kilometrów wzdłuż zachodniego brzegu Gangesu. Kiedy Xuanzang odwiedził Varanasi w VII wieku i napisał, że miasto ma około 30 świątyń. Religijne znaczenie miasta nadal rosło w VIII wieku, kiedy Adi Shankara ustanowił kult Śiwy jako oficjalną religię Varanasi.

Królestwo Benares otrzymało oficjalny status od Mogołów w 1737 roku i działało jako obszar zarządzany przez dynastię aż do uzyskania przez Indie niepodległości w 1947 roku za panowania dr Vibhuti Narayan Singh. W XVIII wieku Muhammad Shah nakazał budowę obserwatorium na Gangesie, połączonego z Man Mandir Ghat, mającym na celu wykrycie niedoskonałości kalendarza w celu zmiany istniejących tabel astronomicznych. Turystyka w mieście zaczęła się rozwijać w XVIII wieku. W 1791 roku, pod rządami brytyjskiego gubernatora generalnego Warrena Hastingsa, Jonathan Duncan założył Sanskrit College w Varanasi. W 1867 roku powołano Zarząd Miejski Varanasi co doprowadziło do znacznej poprawy infrastruktury miasta oraz podstawowych udogodnień w zakresie usług zdrowotnych, zaopatrzenia w wodę pitną i urządzeń sanitarnych. Oto pokrótce historia tego miasta, ale dla mnie najważniejszą informacją była, że zgodnie z tekstem „Życie świętego Issy” (czyli Jezusa) z rękopisu z Klasztoru w Himis przebywał on w w Dżagannat, Radżaghat, Benares. Czyli inaczej przebywał w Puri, Gorakpur i Varanasi. (http://pressmania.pl/swami-abhedananda-i-inni-o-jezusie-w-indiach-zycie-swietego-issy-najlepszego-z-synow-ludzkich-tlum-tekstu/)

Spędził sześć lat w Dżagannat, Radżaghat, Benares i innych świętych miastach. Wszyscy go kochali, ponieważ Issa żył w pokoju z Wajasami i Siudrami, których nauczał w świętych pismach.

Biali kapłani i wojownicy, zapoznawszy się ze słowami Issy skierowanymi do Siudrów, postanowili Go zabić. Wysłali z takim zamiarem swoich ludzi, aby odszukali młodego proroka.
Ale Issa, ostrzeżony przez Siudrów przed niebezpieczeństwem, opuścił w nocy sąsiedztwo Dżugarrat, dotarł w góry i osiedlił się w kraju Gautamides, miejscu narodzin wielkiego Buddy Siakiamuni, pośród ludu wielbiącego Brahmę w jednej osobie..
Po doskonaleniu się w języku palijskim, sprawiedliwy Issa zajął się studiowaniem świętych pism „sutr”.
Sześć lat później Issa, którego Budda wybrał, by szerzyć swoje święte słowo, stał się doskonałym objaśniaczem świętych pism.
Potem opuścił Nepal i Himalaje, zstąpił do doliny Radżputana i udał się na zachód, głosząc najróżniejszym narodom jak osiągnąć najwyższą doskonałość człowieka,

Czyli następnym etapem podróży Issy było miasto indyjskie Gorakpur, które graniczy z Nepalem. Stamtąd Issa czyli Jezus udał się do obecnego Lumbuni, które jest miejscem urodzin Buddy około 560 roku p.n.e a właściwie księcia Siddhartha Gautama.

C.D.N.